Sen hangi taraftasın?

Adam;
İçeriye girdim yattım yatağıma. Yine içimde o korkunç çığlıklar.
Duvarlar artık konuşmuyor benimle, dinlemiyor dertlerimi.
Vermiyor müzikler eski tadını, onlarda sıkıldı bana bir şeyler mırıldanmaktan.
İçimde ki diğer benliğimin seslerini duyar gibiyim, arada bir konuşuyor benimle.
Saçma düzeni anlatıyor, umudun olmadığını. O kadar güzel konuşuyor ki inanmamak mümkün değil.
Ruhum ile bedenimin savaşında esir kaldım. Ruhum kızıyor, onu buraya hapsettiğim için.
Bedenim bırakma diyor, o giderse ben yok olacağım. İkisi de o kadar güçlü ki karşı koyamıyorum. Sadece uyurken son buluyor. Göz kapaklarını araladığın anda tüm metabolizman en uç noktasına kadar buraya ait değilsin alarmlarıyla; korkunç bir gürültü ile uyarılara başlıyor. Buna karşı koymak güç. Dört bir yanın yaşama gömülmüş bedenlerle dolu, her diyalogda bunu tüm çıplaklığı ile anlayabiliyorum. Ve susmak bilmeyen bu uyarılar, yaşıyorum bandrollü her cümleyi daha en başından egale ediyor ister istemez. Bu; ölüyorum temalı bir filmin senaryosu değil. Bu; yaşayamıyorum’un fısıltılarıydı. 510 km²’lik bir yeryüzünde, 8 milyara yakın kalabalığın içerisinde zerre parçaya ve tek bir bedene dahi ait hissedememek. Hangi ölümün ve yaşamın tam arasında, hangi arafta sıkışıp kalmıştım? Gözlerimi kapattığımda açılan bu karanlık daha gerçek sizin güneşli sabahlarınızdan; ve sahte tebessümlerinizden. Üstelik karanlık, sanılanın aksine narin olanı incitmeme üzerine bir çok şiir yazdı. Ve bu şiirleri bizede öğretti.

Kadın;
Gökyüzüne baktım, yıldızlara baktım, aya baktım. Bir nefes aldım, derin bir nefes.
Bir rüzgar esti, saçlarım kıkırdadı rüzgara. Naz yapıyor sanırım, oysa seviyor rüzgarı belli.
Yıldızlara baktım, bugün hangisi dinler beni, hangisine anlatayım derdimi?
Bir yıldız yandı söndü, göz kırptı bana, ah ne kadar da zeki! Anlatmayacağım bu sefer.
Bu sefer anlatasım yok, başka zaman anlatırım, başka gün başka saatte.
Ben istersem beni dinleyen bir şey bulurum elbet. İstersem benim için yaratılmıştır her şey, benim dünyamdır.
Ay, gecemi aydınlatmak için; yıldız gecemi süslemek. Rüzgar ben terledim diye, güneş ben üşüdüm diye var.
Bedenim, ruhum benim için var. Her şey benim için. Yalnızlıkta benim, kalabalıkta.
İstesem her şey benim.