Evet en nefret ettiğim huylarımdan biridir. Özenirim sadece sinirli olduğu kişiye sinirli kalan insanlara. Ben dağa, taşa, yolda açan çiçeğe hatta kapıya bile sinirleniyorum neden kapı olduğu için ve neden karşıma çıktığı için. O yüzden beni bir süre yalnız bırakırlar, en sağlıklı yöntem bu zaten.
Hayır. Eğer karşımdaki insan uzak durmama rağmen üstüme gelmeye devam ederse hakimiyetimi kaybedebilirim uç bir noktada. Ama o raddeye kadar kontrol ederim, kimseye yansıtmam.
Sadece insanlardan değil ki. Canlı cansız etrafımda ne varsa sinirimi onlardan çıkarırım. Halıdan bile sinirimi çıkarmaya çalışırım, kapı kolu, bardak, masa, taş, toprak, çiçek, böcek vs. Benim öfkemi ortaya çıkarana Allah acısın çünkü ben acımam.
Sinirlerimi bozacak bir şeyler yaparlarsa ben de karşılığını öfkeyle veririm. Sakin andayken bir anda sinnirlenmem. Mutlaka bir şey yapmış olması gerekiyor karşımdakinin