Tüm beyazlar kirlendi mi, saflığını ve narinliğini koruyan bir şey kaldı mı?

Ne zaman bir kahkaha duysam teşekkür işitsem umutla dolarım insanların kendi ışığını tüketmesi yetmezmiş gibi diğerlerini de kendi karanlığına çektiğini anladığımdan beri umudum hep yarım ne zaman nezakete denk gelsem bir çocuğun saflığını görsem umudum artar karanlıktayız ve sebebi de kendi kötülüğümüz kirli kişiliğimiz güvensiz kimliğimiz ama bitmedi gölgelerde sessizlikte ve en dipsiz kuyularda ıssız yollarda yani karanlığın en uç noktasında vermek saflık yatıyor çünkü bir yer ne kadar tehlikeliyse bir o kadar da güvenlidir en karanlık insanlar bir zamanlar en parlak fikirlere sahipti