Nankörmüyüm yoksa realist mi?

Eski zamanlardan kastın 60 lı ya da 70 li yıllarsa kaporta ustası dedem 7 cocugunu tek basına calisip , universte okutmus , evini almis ve tum cocuklarinin dugununu yapmis , sen bu donemde su an sıradan bir vatandas olarak 2 ser yas arayla 7 cocuk yapip bunlarin hepsine esit egitim imkani saglayarak , beslenmelerine kadar karsilayip dugunlerini yapip ayni zamandada evini barkini alabilirmisin , İstanbul gibi bir yerde. ?

Valla dedem depremde tum ailesini kaybetmis ve İstanbul'a 15 yasinda gelmis insaatlarda yatmis , okuyamamis calismis , zamanla para kazanmis. Rahmetli babamda koyde elma satarak ilk okulu okumus muhasebe ve finansmuduruydu 2 tane daire aldi zaman icerisinde uni okurken yuruyerek okula gidip kucuk kardesine haslik gonderiyormus minibus paralarini biriktirerek.

Bana gelince ben babami 14 yasimda kaybettim , sirketi iflas etti , elimizde hic bir sey kalmadi , dedemlerin sagladigi imkanla ite kaka bir evde buyuduk , lisede cebimde para olmadan okulda yemek yemeden evime gider gelirdim , universtemi ikinci ogretimde okurken , tam zamanli iste calisip gunde 3-5 saat uyuyarak bitirdim. Zengin hep zengin degil , o imkanlari yatarak kazanmiyorsun. Hayat sadece sana zor degil banada zordu.

Burada bahsetmek istedigim sey , bu cileyi ne senin cekmek zorunda oldugun , nede benim ya da cocuklarimizin yasamak zorunda oldugu.

Elindekilerle Şu an mutlu olabiliyorsan ne mutlu sana, Allah daha huzurlu ve mutlu bir hayat versin sana. Bende maddiyata bakan bir insan degilim gecmiste birseyler daha kotuydu dedigin icin bu ornekleri vermek zorunda kaldim sana. Cunku suanda benimle ayni isleri yapacak olan universteli cocuklara baktigimda benimle ayni maaslari alip ayni yasam standartlarini karsilayamayacaklarini biliyorum ve sadece kendim icin degil insanlar icin uzuluyorum. Hic birimiz bu durumu haketmiyoruz.

Haklisin tabiki , esenlikler dilerim.