İnsanlarına lafına göre hareket ediyorum. Kendi fikrim ve iradem yok?

Kendimi bildim bileli böyleyim. Bu zaman kadar hep kim ne derse ona göre hayatımı yönlendirdim. A şeyi kötüymüş dediler yapmadım, B şeyi iyiymiş diye duydum yaptım. C kişisinin adı çıkmış onunla muhattap olmadım. Çilekler güzelmiş yedim. Arkadaşımın sevdiklerini severim sevmediklerini sevmem, konuştuklarıyla konuşurum, konuşmadıklarıyla konuşmam. Yanımda biri olmadan dışarı adımımı atmam. Her koşuldan birinin fikrini hep almam gerekir. Yanlış yapmaktan korkarım. Cidden nasıl biriyim artık bilmiyorum. Bukalemun gibi yaşadım. Bana sorsanız en sevdiğin yemek ne vallahi bilmem. Ne kendi prensiplerim, sınırlarım, veya fikirlerim var. İnsanlara göre ayak uydurmaya çalışıyorum. Beden bunu yapıyorum bilmiyorum ama cidden bıktım. Aynaya bakınca ben kimim anlayamıyorum. Bu işin içinden nasıl çıkacağım?