Kendimi çok değersiz hissediyorum. Neden mutlu değilim?

23 yaşındayım. Hacettepe üniversitesi hemşirelik fakültesi 1. sınıfta okuyorum. Çoğu arkadaşlarım bu yıl üniversiteden mezun oldu. Atanıp para kazanıcak hatta bazıları evlendi gezip tozucaklar evleri arabaları olacak. Ben ise daha birinci sınıfım. Okul bitince olacam 26-27 yaşında. Hayatı yakalayamadım. Evden dışarıya hatta şehir dışına ilk bu sene adım attım.
Sevgisiz ilgisiz ekonomik sıkıntıların olduğu ortamda herkesin herkesi eleştirdiği kıyasladığı anlamadığı soğuk ölü bir evden çıkmayı başardım. Beni zorla birine berdel vericeklerdi hatta geçen sene. Ağlaya zırlaya atladım o günleri.
Hiç sevilmedim. Biri omzuma dokunup nasılsın bile demedi yanıma oturmadı.
Lokmalarım sayıldı.
Lisede zorbalık gördüm. Çevrem arkadaşım olmadı. Fakirdim.(Gerçi hala fakirim)
Üniversite ile lise arasında bir boşluk bataklık dönemi yaşadım bir türlü o evden kurtulamadım. Verimli ders çalışamıyordum çünkü.
Her şey geride kaldı. Kurtuldum bu yıl başka şehirde ataması olan bir bolümdeyim ama kendimi değersiz hissediyorum. Hayattan zevk almıyorum. Bir mecburiyet hissediyorum. Kimsem yok. burada da arkadaşlık yok hep çıkar ilişkisi yürüyor. Herkes sivri dilli. Derslerimi dinleyip sınavlara girip yurda dönüyorum.
Kendimi çok değersiz hissediyorum. Neden mutlu değilim?
Cevapla