Hayatınızda değiştirmek istediğiniz neler var?

nesil kötü gidiyor

Tipin düzgün kanka

İstanbul'da doğup büyüdüm ordan Iğdır'a gelince alışamıyor insan. Zorunlu 3 sene daha hizmet sürem var burada o yüzden katlanıyorum maalesef

Allah razı olsun

Hayır ama aşamadığım şeyler var utangaç çekingen içime kapanık öz güvensiz biriyim hiç açılamadım sosyalleşemedim senelerdir evden dışarı çıkmıyorum gençliğim hep eve kapalı geçti dışarıya yabancı kaldım dışarı çıkma düşüncesi bile bana kaygı korku hissettiriyor

Hiç görünmedim maalesef evde yaşlanıyorum

Hiç imkanım olmadı bu yaştan sonra da gitsem faydası olmaz

35 yaşındayım çocukluğumdan beri utangaç çekingen içime kapanık sessiz asosyal öz güvensiz biriyim hiç açılamadım maalesef

Kendimi hayatta herşeye geç kalmış hissediyorum

35 yaşındayım gençliğim hep eve kapalı işsiz asosyal yalnız mutsuz geçti gitti senelerdir evden dışarı çıkmıyorum hayatı kaçırdım işe giremedim evlenemedim gezemedim eğlenemedim sosyalleşemedim kız arkadaşım sevgilim bile olmadı bu yaştan sonra her şey zorlaştı

Çocukluk ve ergenlik dönemlerinde psikoloğa gitsem belki faydası olurdu ama artık faydası olacağını düşünmüyorum çocukluk ve ergenlikte hiç açılamadım utangaçlığım geçmedi çok içime kapanık çekingen sessiz öz güvensiz kaldım kişiliğim gelişmedi öz güvenim sosyal ve iletişim becerilerim de gelişmedi yetişkin oldum ama kendimi yetersiz hissediyorum dışarıya yabancı kaldım gençliğimi hep eve kapalı geçirdim maalesef dışarı çıkmadan iş hayatım sosyal hayatım aşk hayatım olmadan yaşlanıyorum

Ben her zaman umutlu ve inançlı biriyim ama bazı şeyler istesemde değişmedi aşamadım çocukluk ve ergenlik dönemleri kişilik gelişiminin en önemleri evreleri olduğu için yani yetişkinliğinde temelini oluşturuyor benim temelim çocukluk ve ergenlikte böyle oluşmuş utangaçlığım çekingenliğim geçmedi hep içime kapandım kendimi kapattım sessiz asosyal öz güvensiz yaşadım ve yetişkinliğim de olumsuz etkilendi kendimi yetersiz güçsüz hissediyorum

Ben okula gittim askere gittim ama hiç açılamadım yani çabam oldu ama değişemedim hiç başarılı olamadım hep kaybettim kendimi istemeyerek eve kapattım insanlardan kaçtım çocukluğumdan beri istemediğim kişi olarak yaşıyorum hiç güçlü öz güvenli başarılı girişken sosyal bir insan olamadım çocukluk ergenlik gençlik yıllarım hep böyle geçti şimdi 35 yaşındayım ve hiçbir ilerleme sağlayamadım değişmek istedim ama olmadı gençliğimde düzelirim sandım ama daha beter duruma geldim gençliğimi hiç istemeyerek evde geçirdim işe giremedim sosyalleşemedim gezemedim eğlenemedim hiçbir ortama giremedim kız arkadaşım sevgilim de olmadı hayatı hep eksik yaşadım gençliğime dair hiçbir şey yaşayamadım güzel şeylerden mahrum kaldım kendimi geride kalmış herşeye geç kalmış tamamlanmamış yetersiz güçsüz hissediyorum seneler geçiyor herkes değişiyor ama ben hep aynıyım böylece yaşlanıyorum

Haklısın da psikoloğa gitmeye bile utanıyorum çekiniyorum korkuyorum kendimi anlatamam ifade edemem buradan yazmak kolay ama gerçekte böyle konuşamam ben ve maalesef gençliğimi hiç yaşayamadan kaybettim bu benim için büyük bir eksiklik

Psikoloğa gidecek imkanım hiç olmadı ki hâlâ yok sigortam bile yok özele de gidemem zaten gitmeye bile cesaret edemem utangaçlık çekingenlik herşeye engel oluyor insanlarla yakınlık kuramıyorum

Hayır vazgeçmedim hâlâ umudum inancım var ama adım atamıyorum korkuyorum ben hastalandığımda bile hastaneye gidemiyorum ki zaten sigortam yok beni hastaneye almazlar bakmazlar da

Hayır benim hiçbir güvencem yok ki

Şimdi e-devletten baktım provizyon verilememiştir yazıyor

Ben de anlamam ama sorguladım öyle yazıyor sağlık sigortam yok yani

Ailemin durumu yok özele gitmem imkansız

Emekli maaşı var da öyle psikoloğa verecek falan paraları yok zaten ben hiç para almıyorum hep parasız yaşadım masraf çıkarmıyorum

Maalesef ayırabilecek bütçe hiç yok zaten gitmeye de hiç isteğim yok