İnsan şu hayatta sadece karar verip adanmakla hedeflediği konuda rekor kırmayı başarabilir mi?

Soruna şöyle bir görsel ekleyerek cevap vermek istedim.

Bugün yaşasaydı Sisifos halen o kaya’yı tepenin başına çıkarmaya çalışacaktı. Her gün sıkılmadan yıkılmadan aynı sabırla aynı çabayla. Aynı bizim hayatımızda yaşadığımız gibi, gün içinde aynı şeyleri yaparak, aynı trafikte işe giderek, işte aynı rutinleri gerçekleştirerek, akşam aynı eve dönerek, gün içinde çoğu zaman aynı şeyleri yiyerek aynı şeylere gülerek aynı şeyleri severek. Kayayı bir tepenin en üstüne çıkarma görevi Sisifos’a ceza olarak verilmiş. Peki günlük aynılıklarımız, rutinlerimiz, kendimize görev edindiklerimiz de bizim kendimizi cezalandırma şeklimiz olabilir mi? Sisifos gün içinde yaptıklarını değiştiremez, ancak bir şeyi değiştirebilir, o da o kayayı tepenin başına çıkartırken ki tavır ve tutumunu...

Albert Sisifos tepelere doğru tek başına didinmek bile bir insanın yüreğini doldurmaya yeter.” ifadesiyle bu saçma görevin bile onurlandırılabileceği sonucuna varmıştır. Hayatın tepeleri ve tepelere çıkarılacak kayaları bitmez. Bunu görev olarak görenler hayatı “ceza” halinde deneyimleyecek. Bunu onurlandırabilenler de, adına sadece “hayat” diyecek. 🤷🏻‍♀️