Gercekten böyle mi yoksa takıntılı mıyım?

benim gecen sene begendiğim bir cocuk vardı bele arkadasım hep onla ugrasırdık en son kavga ettik araya yaz tatili girdi ve okula geldiğimde cocuk yoktu gitmişti okuldan bende merakımdan gittim yazdım tekrar kavga ettik ve en son engel yedim ve bunca seye ragmen ben hala o cocukta bi umut varmış gibi hissediyorum nedense onda farklı bi enerji var bu yüzden bu kadar dikkatimi cekiyor onu ilk gördüğümde sanki tanıyormuşum gibi hissetmiştim bunca olanlara ragemn hala seviyorum ve özlüyorum sizce umut var mı yoksa bu sadece benim takıntım mı?