Neden ortamlarda hayalet gibi hissediyorum?

Hiçbir zaman doğru insanları hayatıma alamadım ve yalnızlık beynimin içini kemiriyor. Yok işte yalnızlık güzel falan yazacaklar yazmasın, gerçek yalnızlığı tadanlar anlar beni. Bazen uyuşmadığım insanlarla bile yalnız kalmayayım diye takıldıklarımda da beni takmıyorlar bazen sözlerim araya kaynayıp gidiyor o andaki hüzünle karışık öfke beni bitiriyor ağlayasım geliyor bıktım artık dostu bırak arkadaşım bile kalmadı bu sene üniversiteye başlayacağım orada da aynı durumları yaşarım diye çok korkuyorum napmalıyım sizce bende mi sıkıntı var:(