Samimiyet ve zaman doğru orantılı mıdır?

Her zaman doğru orantılı değil sanki. Görmesini ve bakmasını bilmeyenler, zamanla da tanıyamıyorlar, sadece tanıdıklarını sanıyorlar. Olayları akıl süzgecinden geçirmeyenler, körü körüne teslim olanlar sürünün ardındaki koyunlara takılıp gidiyorlar. Herkesin inanması bir şeyi doğru mu kılar, kılmaz, her zaman doğru kılmaz. Kendini tanımayan, objektif bakmayan kişi de ne kadar akıllı olursa olsun hipnoz altında olur, doğru yolda olduğunu, arkadaşının doğru olduğunu sanar sadece, halbuki bir insanın bana saygılı olsa bile, alt sınıfta gördüğü kişiyi aşağılaması onun notunu vermeme kafidir, dilerse ayağıma kırmızı halılar sersin, o kişinin hakiki karakteri kötüdür ne kadar iyiyi oynarsa oynasın, savunması ne olursa olsun.. Manipülatör, hilekar, yalancı, kibirli, sinsi, olayları kendi lehine anlatan kişiyi bile dünya iyisi sananlar var, o kişiye gönüllü kölelik yapanlar, ah ne acı, bazıları var ki ömürleri boyunca karşılarınınkinin hakiki yüzünü görmüyor, görmek istemiyorlar belki de, kukla olmaktan keyif alıyorlar belki de, çünkü sorgulamıyorlar, hakiki manada adil değiller, dünyayı tek bir insandan ibaret sanıyorlar ve o mutluluğu da o insan üzerine kuruyorlar, zamana rağmen uzunca geçen zamana, ömre rağmen yanında oldukları kişinin fesatlığını görmeyenler var, hayatlarını feda edenler. Bense insanları tanıdığımı düşünüyorum, miniklerini okuyorum, ağız kenarlarının kaydığını görüyorum bazen. Cümlelerinden tatlılık aksa da kimilerinin; aslında o ağız kayması varya, her şeyi ortaya döküyor. Hissediyorum da kimin ne düşündüğünü, ne yapmaya çalıştığını, sadece farkında değilmişim gibi davranıyorum, üzerinde durmuyorum. Bir insanın samimi niyetine inanmam için;eylem ve söylemlerinin tutarlı olduğunu görmem gerekir, sorgulayıcı bir zihne sahip olduğunu, öfkeliyken bile seviyesizleşmediğini görmem gerekir, tüm duygularını görmem gerekir, keza duygularını gösterirken sergilediği davranışları da, bunun için kesin bir zaman söyleyemiyorum lakin samimi olan kişi sabırlı ve seviyeli olur, kendini inandırmaya da çalışmaz, kimsenin de kuklalığını yapmaz, başkalarının ağzıyla da konuşmaz, kendine ait aklı, fikri vardır çünkü samimi kişinin, onay peşinde de koşmaz, kims