Size kötülük yapan birisine kötülük yapar mısınız?

Evvelden yapmazdım lakin artık yapıyorum, masum yanımı kaybettim, ben melek gibi bir insandım ya, şimdi kısasa kısas diyorum, takıntılıyım da, artık bir kişinin daha bile isteye bana zarar vermesine müsade etmiyorum. Kötü olmayı kendime yakıştıramasam da canım yanmışsa, ayarlarımla oynanmışsa bunu yapanın canını yakarım, yakmışımdır da, bunu yapınca başlangıçta kızdım kendime, vicdan azabı bile çektim lakin sonrasında oh be dedim, oh iyi yaptım, bazılarına gram merhamet etmiyorum ki ben çok merhametli bir insanım lakin bazı kişiler benim merhametimden nasiplene

İnsan özünde kötülükten beslenmiyor. Kötülük, öfke, şiddet ve benzeri her türlü baskı gerek yaparken gerek maruz kalırken, insanı hasta etmekte. Fakat maalesef haksızlıklara maruz kalmanın kaçınılmaz olarak yaşandığı bir sisteme dâhil canlılarız. Bana ve sevdiklerime ve ideallerime kim haksızlık yapmaya cüret ederse onu mutlaka Allah'ın adaletine havale ederim ve düzenli olarak da âh edip hakkımı o kişiye kesinlikle helâl etmediğimi dualarımda beyan ederim. Bir de o şahsı hayatımdan gerek reelde gerek sosyal medyada engelleyerek tam ve kalıcı olarak uzaklaştırırım. Önemli bir ayrıntı belirtmek isterim; bu söylediklerim ne olursa olsun affetmeyeceğim insanlar için geçerli. Çünkü insanın affedebileceği insanlar da var onlar başka bir konu.

Hayır yapmıyorum belki de ondan kaybediyorumdur. Ama kötülük insanı mutlu edebilecek bir duygu değil ve kötülük yapan birinin de mutlu , huzurlu bir yaşam sürebildigini hiç görmedim daha. O yüzden en güzeli kötülük yapanı yok sayıp yoluna devam etmek hani kalbimizi ruhumuzu aklımızı onlar için yorduğumuza değmez-ler

Valla uğraşmam. Ama uğraşmak istersem elimden kurtulamaz. Bam telim çok ortalıkta değildir, ona basılırsa ben ben olmaktan çıkarım

Nasıl bir kötülük olduğuna baka ama genelde Allah herkesin yaşattığını onlara yaşatacağını inandım ve bunun cidden bir zaman sonra öyle olduğunu gördüm bana yaşattıkları herşeyin bin beterini yaşadılar

Hayır, kötülük yapmam ama haddini bildiririm yerini bilir bir daha uğraşmaz benide uğraştırmaz. Görmezden gelip hayatıma normal devam edersem içim içimi yer

Hayır, yaparsam ondan bir farkım kalmaz çünkü.. bana yapacağı en son şey olur sadece, ve bir daha tek bir laf söyleyecek kadar bile yakınımda olamaz

Yapmam öyleleriyle hiç uğraşmam vakit kaybı gelir.. hayatımı etkileyecek şekilde ağır kötülük olursa işte o zaman hukuken ne gerekiyorsa yaparım kurtulamaz

Dinim ve inancım gereği cezasını alacağını biliyorum ama içten içe o zamanı bekleyemeyen bir sabırsızlığım var. Var, var olmasına da faydası ne ki? Bir şey engeller beni hakaret etmemek için vurmamak için ya da ağır şerefsizlik yapmamak için. Sadece yapım gereği psikolojik baskı uygulayabilirim gibi. Belki sonra annesiyle tatile çıkarım, kim bilir...