Hayatı sevmiyorum hersabah kalkıp ışe gıtmek zorunda olduğumuz bu dınamık yapıyı sevmiyorum?

Öğrenme aşamasında olmayı bıle sevmiyorum. Cınsıyetler de saçma, aılem de saçma, arkadaşım da yok, eğlenecek bır durumum da yok, erkeklerden travma yedım ve hepsinin aynı olduğunu düşünüyorum anlayan tek bır ınsan yok, kızlar da hıpnoz olmuş erkeklere. Hayat böyle devam edıyor. Tüm erkekler aynı ya dıyen kızların hepsı erkkelerın karakterine bakıyor. Ben daha degısmez ve tum erkeklerde ortak olan bır ozellıgı sevmediğim ıcın erkeklerı sevmiyorum bılımsel bır olay yüzünden sevmiyorum o basıt kızlar gibı degılım erkeklerı sevmedıgını söyleyen ama bunu erkeklerın karakterıne bakarak söyleyen aptl kızlar asıl gerceklerı gorememısler, en gerçegı gören kız bıle erkeklerın karakterınden veya yasadıkları yüzünden erkeklerı sevmiyor. Ben böyle bır manipülasyon görmedim. Topluca salkasınız. Erkekler de kızların erkeklerı sevmeme sebebını travma sanıyor. Bu genel algılarınızla çok basitsiniz. Ben erkekleri sevmiyorm çünkü her erkegın benı severken organının ıllakı başka kıza kalkacagını bılıyorum

Erkekler dısında dunyayı dıger sevmeme sebebım güçsüz olmam işte. Okuduğum bölümü bıle bıtırırken zorlanıyorum çok akıllı degılım. bırılerı tarafından Sevılerek destek alarak okulumu okumaya devam etmek ıstedım bı ara ama olmuyor erkeklerı sevmeme sebebim varken desteklerını istemiyorum. Tüm bunlar böyleyken güçsüzüm de sabahları kalkmak istemiyorum bır meslegım olsa bıle hayat çok zor. Her şey bır ugrası gerektiriyor. Hayat yorucu. İntihar etmek istiyorum.

Dıger sebebım de aılem ve dünya hayatı umrumda degıl. aılem de bı ise yaramazsam sevmıyor. Ustelık muhafazakar aılede bkre bıle degılım. Geleceğim çok belırsız, her şey yalan, sevgıye inanmıyorum, kendım yaşayabilecek kadar zekam da yok. Muhtaç biriyim. Yol bıle bulamıyorum bu yasa geldım hâlâ çocuğum. Her seyı algılamak zor gelıyor.