Bizi üzen olaylarin üzerinden uzun zaman geçmesine ragmen hala boğazın dugumlenmesi aglamak falan normal mi?

Evet, bizi üzen olayların etkileri zamanla geçmeyebilir ve bazı durumlarda boğazda düğümlenme, hüzün veya gözyaşları gelmesi normal olabilir. İşte bu tür duygusal tepkilerin normal olmasının bazı nedenleri:

1. **Derin Duygusal Bağlantılar** Önemli ve derin duygusal olaylar veya kayıplar yaşadığımızda, bu olayların etkisi uzun sürebilir. Bu tür duygusal bağlantılar zamanla zayıflasa da, bazı durumlarda hatıralar yeniden canlanabilir ve duygusal tepkiler oluşabilir.

2. **Yas Süreci** Kayıp veya travma yaşadıysanız, yas süreci uzun sürebilir ve duygusal tepkiler yıllar sonra bile ortaya çıkabilir. Yas süreci kişiden kişiye farklılık gösterir ve herkesin bu süreci farklı yaşama şekli vardır.

3. **Anılar ve Tetikleyiciler** Belirli anılar, yerler, tarihler veya olaylar, duygusal tepkileri tetikleyebilir. Bu tetikleyicilerle karşılaşmak, geçmişte yaşanan duygusal acıları hatırlatabilir ve boğazda düğümlenme veya hüzün gibi tepkilere neden olabilir.

4. **Kabul ve İyileşme Süreci** Bazı insanlar için kabul etme ve iyileşme süreci uzun zaman alabilir. Yaşanan acıyı işlemek ve kabullenmek zaman alabilir ve bu süreçte duygusal dalgalanmalar olabilir.

5. **Stres ve Anksiyete** Geçmişteki travmatik veya üzücü olaylar, stres veya anksiyete ile ilişkili olabilir. Bu duygular zaman zaman fiziksel semptomlara (örneğin, boğazda düğümlenme) neden olabilir.

Eğer geçmişteki olaylar hala günlük yaşamınızı olumsuz etkiliyorsa veya duygusal tepkileriniz sizi rahatsız ediyorsa, profesyonel destek almanız faydalı olabilir. Psikologlar veya danışmanlar, geçmişteki acıları işlemek ve duygusal iyileşme sürecini desteklemek konusunda yardımcı olabilirler. Unutmayın ki, duygusal tepkilerinizin normal olduğunu kabul etmek önemlidir ve kendinize karşı nazik olmalısınız.

Sebebini bilmiyorum. Ben, ciddi bir güven sorunu yaşadım ve kendime haksızlık edilmiş gibi gördüğüm için aylardır ağlayacak kadar üzülmedimse de dün değil, dünden önceki gün ağladım. Ağustos ayından beri de eskisi kadar olmasa da üzgünüm. Geçmiyor. Muhtemelen ahım tutmadan da geçmeyecek. Çünkü en sonki eski sevgilim uzak mesafe ilişkisi idi. Devamlı beni şu zaman yanına geleceğim, bu zaman geleceğim diye oyalayıp isteğini verip onunla cinsel ilişki yaşamayı reddettiğim için gelmedi. Ayrılırken çok büyük beddua aldı. Aslında beddua da sayılmaz. Beni üzdüğü her konuyu ileride karısı da ona yapsın ve bir şey de o kadından bir kız çocuğu olsun, ondan çıksın istedim. O da hayatta en sevip âşık olduğu kişi onun sevgisini cinsel mânâda kullanmaya çalışsın istedim. Çünkü başka türlü ne hissettiğimi anlayacak bir kafa onda yok. Bana da zaten ayrılmadan önce "Ben, seni hiçbir zaman sevmedim ki. Seninle cinsel ilişki yaşayıp seni her yerden engellemekti amacım." dedi. Yerini de zaten benimle ayrılmadan ayarlayıp da ayrıldı. O kadın için de "Ben, ilk kez âşık oldum. İmkânım olsa şu an nişan yaparım." dedi. Karısından bulsun diye beddua ettim. Çünkü bana ve benden önceki eski sevgilisi için ayrılınca hiç sevmemiş olduğunu söyleyen kişi bu hayatta güvenip sevdiğinden emin olduğum eşinden bulsun istiyorum. Aylar geçti, üzüntüm hafifledi ama ahım tutsun çok isterim. İnşallah tutar. Ben ve benden önceki sevgilisi veya benim bilmediğim başka sevgili olduğu kişiler oyuncak mı? En sevip güvendiği kişi de ona yaşatsın ki inşallah. Amin. 👐

Tabii ki normal değil. O olaylara dair duyguları bastırdığın sürece de geçmeyecek olan durumdur. Dışa vur ve yüzleş. Direkt o şahıslara karşı bunu yapamıyorsan bile kağıda yaz içinde tuttuğun ne varsa. Ya da imkanın varsa kimsenin olmadığı bir yerde söyleyemediğin ne varsa haykır.