Ten rengim ne ve neden hayat gerçekçi hissettirmiyor?

Gerçekliği gerçekten iliklerinde hissedenler ve buna dayanamayanlar için hayat bir psikolojik şiddete dönüşür. Bundan bizi en iyi, rüyalar korur. Ayık sanıldığımız ama aslında rüya da olduğumuz bu alemden gerçekliğe göz kırptığımızda canımız yanar.

Gerçeklik bir evi yok eden kahredici ateşte olabilir; bir ördeği yıkayan temiz bir nehir suyu da..

Beyaz tenin; bir ölüyü, bir zombiyi de andırabilir; nur saçan, ışığı en güzel yansıtan bir ay parçasını da..

İzlerin; korku dolu bir mahkumu, öfkeli bir azılıyı da gösterebilir; bir aslanın cesaretini veya ruhunun ta kendisini de..

Ne kadar rüyalara gömüleceğin, gerçekliğe nasıl baktığına bağlı. Aslında hepsi gerçek ama her şey bulanık.

Seni uyandırıp gerçekliğin acısına sokan, dibine kadar görebildiğin gerçeklikte tam orada bile sana huzuru hissettirebilen o şeye ihtiyacın var belki de.

Her şeyimiz birer doyumdan ibaret. Öfke de bir ihtiyaç, bağırmakta, merhamette.

Boş veya dolu yazıyorum. Zihin türkçe ile anlatılamayacak kadar zengin. Ne filozofum ne de psikolog. Sözde laflarım sana dokunduğundan çok bana dokunacak.

Okuduğum en güzel soruydu. Bazen 2 cümle bırakır yanına 1 resim koyarsın. Çoğu romandan daha çok etkiler, daha çok şey anlatır. Yazar sarhoşta olsa, sanatçı da olsa görene çok anlam vardır..

Görüyorum, buradaki hiç bir şey sen kadar gerçek değil.