Bir insanın gerçek yüzünü nasıl görürsünüz?

İnsanların gerçek yüzü her zaman bize karşı olan davranışlarında saklı olmuyor. Muhammed Ali'nin de dediği gibi; "Bana iyi davranan ama garsona kaba olan birine güvenmiyorum. Çünkü o pozisyonda olsaydım bana da aynı şekilde davranırdı" demiştir, öyle altı dolu bir cümleki. İnsanların gerçek yüzü böylesi durumlarda da ortaya çıkıyor. Hakiki iyi olan insan kendinden güçsüze şefkatli davranır, kendinden güçsüzü günah keçisi olarak görmez, kullanmaz, adaletli olur. Kendinden güçlüye gıkını çıkarmayıp, kendini gizleyip kendinden güçsüzü hırpalayan, öfkesini belli eden kişi sinsinin, ikiyüzlünün tekidir, işte o vakit iner o kişinin maskesi. Laf taşıyınca, iftira attığında, tuzak kurduğunda, sırları ifşa ettiğinde de düşer melek görünümlü şeytanların maskeleri tek tek, tabii ki bakmasını bilene. Başkalarının hatalarını anlatıp kendi hatalarını anlatmayan kişilere de güvenmiyorum, sinirini kendini savunamayandan çıkaranın gerçek yüzü işte odur. Şaka adı altında yanındakini şakayla karışık döven, her lafı söyleyip şaka yapıyorum diyenlere karşı çirkefleşmek gerekir, şaka adı altında kimse kimseyi aşağılayamaz. Ben şaka yapıyorum sözüne sığınıp sinirimi çıkarayım kafasında olanlar piskopatın tekidir, sağlıklı kişiler bu tarz hilelere teşebbüs etmezler. Açık araştırdığı vakit, iyi niyet adı altında fetva veren ya da karşıdakinin yanlışını yakaladığında vaaz verir gibi paylaşım yaptığında niyeti apaçık ortadadır, kaliteli kişi başkalarının yanlışlarını kovalamaz, kendine vaaz verir, kendisinden fikir almayana, kendisini yanlış anlayacak olana kelam etmez. Düşenin dostu olmuyor, insan düştüğünde görüyor kimin dost, kimin post olduğunu, iki düşmanın nasıl can ciğer olduğunu, gerçi köpeklerin dostluğu aralarına kemik atılana kadar oluyor. Düşmanıyla kötü olduğum için bana dostluğuyla geleni istemem, düşmanın bile kalitelisi lazım, o kişinin gerçek yüzü bana karşı dostluk değildir ki, o kişi çıkarcıdır, şartlar değişince bana da bilenir. Bir de el iyisi olan lakin ev kötüsü olanların da maskelerle dolaştığını düşünürüm, halbuki insana en çok evindekiler lazım, onlarla yaşıyor çünkü kişi. Gerçek yüzü, sakladığı yüzü evdeki halidir o kişinin, el onu ne kadar çok seviyor olsa da, aslında kendini sevmiyordur, keza kendinden olanları da, o yüzden el iyisi olur.

Sonsuza kadar saklayamaz. Kendini ele verir bir süre sonra. Belli taktiklerim yok ama hissediyorum insanların özünü. Kimde bir maske varsa, aceleciyse ve sürekli endişeliyse derdini anlıyorum. Hissettiriyorlar gerçek değillerse ve bunu görmek istemesen de fark ediyorsun.

Kavga anında ve sonrasında takındığı tavır. Kavga anında sinirler gerilir. Konu ile alakasız en zayıf noktalarınızdan vuruyorsa bilinki içten içe hep bunu düşünüp içinden sizi ezikliyordur.

Paulo Coelho o kadarrr o kadarr doğru söylemiş ki helal olsun 😆😆😆