Yaşıtlarımla pek uyumlu değilim sizce sırun bendemi?

Böyle ben sanki hayatı fazla ciddiye alıyorum ama yaşıtlarım öyle değiller böyle her şeye gülünç bir şekilde alaylı olarak bakarlar ben böyle onlarla konuştuğumda sanki ben onlar gibi düşünemez yorumlayamaz gibi hissediyorum kendimi sanki benim aptal olduğumu düşünüyorlar ya da bundan eminler bu yüzden ciddiye almıyorlar gibi hissediyorum bunu düşünmemin sebebi de ne zaman böyle yaşıtlarımla falan konuşursam böyle fazla ciddiye alınmıyorum konuşurken benle istekli konuşmuyorlar sanki ben onları tutuyorum çok önemli işlerinden alikoyuyorum gibi cevap veriyorlar böyle dert dinlemeye tavsiye vermeye bile enerjileri yokmuş gibi davranıyorlar bir de sanki herkes ne yaptığını biliyor yolunu bulmuş boş vakitlerini de eğlenerek takılarak geçiriyorlar bense mal mal hayatı sorguluyorum onlarda sanki bana şey diyorlar sen hala oralarda mısın diye yani ben onlara ulaşamıyorum aramızda dağlar varmış gibi onların çok gerisinde kaldığımı düşünüyorum