Neden bu kadar safım?

Bana hata yapılınca affediyorum. Hiçbir şey olmamış gibi o insanlarla konuşuyorum. Bu yüzden beni kimse takmıyor. Tek başımayken bana yapılan haksızlıklara üzülüp kahroluyorum. Kararlar alıyorum. Ama hatır için yine affediyorum. Çok laf yuttum. Hazmettim. Kendimden nefret ediyorum bu yüzden. Ağlamak üzereyim. Çıkışı yok mu bunun?

Neden bu kadar safım?
Cevapla