Çocuk olmaktan nefret ediyorum?

Cogu insan cocukluguna ozlem duyar ve o donemlere nostalji ile bakar ancak bende durum cok farkli. Cocuklugum benim icin travmadir. Hem maddi hem manevi hemde sosyal acidan. Gram ozlem duymuyorum aksine cocukluk fotolarima bakmak bile icimi karartiyor. Kara gunler... Cocuk olma fikriyati bildim bileli midemi bulandirir. Birincisi fiziken zayif ve gucsuzsundur ve istismara aciksindir. Ergenlige dogru artik karakterin oturmaya baslar iyi kotu bir hayat gorusu benimsemeye baslarsin ama 18den kucuksun diye goruslerin umursanmaz, isterseniz evrenin sirlarini aciklayin insanlar size buyude gel seklinde kustahca yukaridan bakarlar. Kendi kararlarini veremez baskalarinin sana (genelde vizyonsuz ebeveynler) cizdigi rotada yol alirsin aklin basina gelince is isten gecmistir. Paran yoktur, yasindan dolayida kimsede sana is vermez, verdiklerini umsak dahi zaten okuldan zaman bulamazsin. Ailenin sana verecegi iki kurus harcliga bakarsin. Hicbirsey satin alamazsin. Biriktirsen dahi alamazsin zira o iki kurusda enflasyon altinda erir gider cunku yatirimda yapamazsin cezai ehliyetin yoktur hicbir bankacilik sistemi senin islem yapmana izin vermez. Kredi kartin bile yoktur. Ot gibi yasarsin. Bir hobi bile edinemezsin. Iki kurusluk birsey icin bile anana babana yalvarirsin anada babadada is yoksa vizyonsuz ve avam tiplerse vay senin haline. Araba almaya durumun yetmez (haliyle) yettigini varsaysak dahi sana ehliyet verilmez. Toplu tasimalarda surunursun, milletin ter kokusunu cekersin. Yarim saatlik yolu 4 saatte gidersin. 7 yasinda seni kapkara ic karartici betonarme bir binaya sokarlar 18 yasina kadar 12 sene sabah 9 aksam 5, birbirinden les birbirinden avam insanlarla birlikte otur babam otur, dotun artik siraya yapisir. Egitim onemli ancak oyle 12 seneni hayatinda hicbir ise yaramayavak bilgileri ezberleyip (ogrenmekte degil) ileriki hayatini en ufak zerre etkilemeyecek lisedir , universitedir bos bos sinavlarla korkutulup calistirilmak (sbs yani lise sinavina gireli 12 sene, ygs yani uni sinavina girelide 8 sene olmus benim ikisindede berbat bir siralamam vardi. Anadan babadanda azar isitmistim o kadar. Beni o kadar korkutmuslardi zamaninda yok kazanamazsan soyle olur boyle olur diye hani ne oldu? Hicbirsey...) egitim degildir.

Ot gibi yasarsin kisaca cocukluk budur.

Ben Şu an 26 yasindayim halen oyle cok ileri yasta degilim ama son birkac senedir uniden mezun olmamdan beri ucundan hafiftende kurtulmaya basladim bu cocukluk yasamindan. Dunya varmis vallahi. Herseyden once artik ekonomik ozgurlugum var param var. Istedigim herseyi kimsenin eline bakmadan aliyorum. Altimda arabam, yok oyle yarim saatlik yolu artik 4 saatte gidip ustunede milletin ter kokusunu cekmek. Yok oyle artik sabah 9 aksam 5 dotun siraya yapisana kadar oturmak. Vallahide dunya varmis. Tum kucuk kardeslerime sabir diliyorum buyuk abilerimde su igrenc dunyaya cocuk getirmeyin.

Umarim reenkarnasyon falan yokturda su cocukluk denen zilleti tekrar yasamam.

Sizin cocuklugunuz nasildi?