İnsan her halükarda bencil aslında. Bu bencillik gerekli. Bahsettiğim, her durumda ve her koşulda bizim iyi duygular hissetmemizi amaç edinen bencillik. Ama diğer her şeyi ve herkesi hiçe sayan hep ben tek ben diyen insan ve kendinden başka bir şey görmez hale gelen insan hastalıklı bir bencildir. Sağlıksız, zararlı bir bencildir.
yasayan tek canli sadece kendiymis gibi davranan insan modeli. digerlerinin ne hissettigi, neler yasadigi, ne dusundugunun hicbir onemi yokmus gibi davranir.
gerisinde biraktigi insan ve olaylara, kendi musait oldugunda her an donuverecekmis ve herseyi eskisi gibi bulabilecekmis dusuncesinde olan sekli ise, en ust versiyonudur.
ınandigi tek sey sadece kendidir. genellikle herhangi bir canliya bagliligi yoktur; tum iliskilerini kendini konumlandiracak bir yer bulmak icin kurar. kendi sectikleri, kendi cevresi ile kendi cikarlarini korudugu surece iliski kurmaya devam eder. ıyi insanlarin tum iyi niyetini somurur; nihayetinde onlarin da icini buza cevirir.
kafasi her daim rahattir. an'i yasar. gamsizdir. empatik insanlara gore daha gec yaslandiklarina inaniyorum. ote yandan, toplumun buyuk bir cogunlugu tarafindan davranislari normal karsilanip, gayet iyi bir sekilde hayatlarini idame ettirebiliyorlar. oyleyse neden bu kadar ince dusunmek, hassas olmak diye soruyor insan. bazen bencil olmaya kesin ve net olarak karar veren bunye, bu konuda hep pilavdan donup kasik kiriyor. en azindan bu kadar duyarsizlasmadigi icin kendine tesekkur edip, kendini motive ediyor insanoglu.
Fedakarlık yapmaması. İlişkiler karşılıklı fedakarlık ile yürür. Fedakarlık karşılıklı olana denir. Biri "Feda" ederken diğeri "Kâr" ediyorsa ona Ticaret denir...
Her ne olursa olsun kimsenin fikirlerini düşüncelerini duygularını hiçbir şeyini umursmayıp kendi istekleri duyguları düşünceleri doğrultusunda at gözlüğü takmış hatta kör olmuşcasına hareket eden kişi bence
Ne hissettiğinle ilgilenmez, empati kurmaz. Kırıp geçirir de bana mısın demez. Böyle insanlar duygusal olarak bencildir, başkalarının maddi ihtiyaçlarını karşılasalar da ne kadar yardımsever olsalar da bu bencil oldukları gerçeğini değiştirmez.
Kendi bildiklerini okurlar. Sahte davranabilirler. Kendi menfaatleri için başkalarına sevecenlik gösterebilirler. Teşekkür etmezler ve onlara yardım edildiğinde ya da bir iyilik yapıldığında ona iyi bir şey olarak değil sanki karşı taraf buna mecburmuş gibi düşünebilirler.
Ben sözcüğünü çok kullanmasından, karşı tarafın düşündüğüyle ya da ne istediğiyle ilgilenmemesinden, sen kendi derdini anlatırken araya girip kendi olaylarını anlatmaya başlamasından, kendi belirlediği koşullar dahilinde bir ilişki biçimi yaratmak istemesinden ve kendi hatasını kabul etmeyip karşısındakinin hatalarına yoğunlaşmasından.