Ortaokulda sınıf hocayı kızdırdıydı. Hoca sinirden kendiyle çelişmeye başladı. Ben de üstüme olnsyan vazifeye yeltenerek tezatlığı dile getirdim. Hoca bende neredeyse canlı bomba edasıyla patlayacaktı. Ucuz yırttıydım.
Kendi hayatımı yaşamaktan ziyade başka insanlara yardımcı olma çabasına girişmem olabilir mi? Yediğimiz kazıklardan sonra toparlanma sürecine girmiş sayılırım.