Kelimeler neden hissiyatları tam olarak anlatamadı?

Hep bir eksik kalıyor cümlelerimiz, virgüllerin başı boşluğu. Yolunu şaşıran hissiyatlar var bir türlü dile gelmeyen, içeride bir yerlerde onu tamamlayamayacak mekanlarda konaklıyor. Misafirperverler mi bari.. Değiller. Oysa şu soluk borusunu bir tutturabilseydi. Unutulmaya mahkumsun, unutuluyorum haklısınız. Ağzının sınırlarını zorlayarak gülemediysen içine dolan oksijenin buhranlarında da çıkışa ulaşamazsın. Yanaklarında süzülen yaşlarla özgürlüğüne kavuşman için fırsatın olmadı. Biliyorum, sorun değil. Dudaklarda biriken nemli sözcükler olarak kalırım, tam anlamıyla yaşamayan bedenin cansız risalesi.