Korkuya karşı bakış açınız nedir?

Korkularının üstüne gitmelisin sen gitmesen o senin üzerine gelir karabasan gibi çöker tüm hayatını alt üst eder benim en büyük korkum sevdiklerimi ailemi kaybetmekti düşüncesi bile deli ediyordu ve annemi babamı aileyi aile yapanlarimi kaybetim sonuç ne geride kalan harabe enkaz altında kalan ben ama şunu anladım bu dünyada korkacak hiçbirsey yok asıl korkmamiz gereken ahiret hayatı onun içinde bu dünyada dinimize uygun olanı yapmak

Güzel soru.

Korkularımın konuya göre değişmekle birlikte çoğu an üstüne girmeye çalışıyorum.

İnsanız yani, hepimizin korkuları vardır. Bir olay kaynaklı bir korkuysa üstüne giderim. Bir hayvandan korkuyorsam dokunmaya çalışırım. Hiç alakası olmayan bir insana geçmiş tecrübeler yüzünden oluşan ön yargılarım yüzünden şüpheden kaynaklı bir korku geliştirmişsem üstüne giderim ama onun da beni zamana bırakması lazım. Yoksa hepten elinden pırrrr diye uçup gidebilirim. Geçmişte kazık atmış ve pişman olduğunu diyen bir insana geçmişte yüklediğim anlam yüzünden ikinci şansı da veriyorum ama hep bir şüphe, şüphenin verdiği korku ile yaklaşım gösteriyorum. Çoğu an ne onlar benden ne ben kuşkularımdan vazgeçiyorum. Zaten onlar da değişmiyor, ben haklı çıkıyorum. Aslında boşa kürek çekiyorum ama ikincisi şansın üçüncüsü, dördüncüsü ve uzayan birçok şansı olmuyor. Gerçi pek nadir düzelen de oluyor ama binde bir. Bir söz vardı bir masalda "Kalp sırça köşktür. Kırıldıktan sonra onarılması çok zordur." Bu da o hesap ama iş karşı tarafta bitiyor. Kırdığını onarmak da iyice delik deşik etmek de onun elinde.