Nasıl davranılmalı?

Hani şöyle misal verelim.

Mahallelerde Pazar olur ya işte orada da bir İnsan Pazarı var olduğunu say...

Pazar da ki gibi türlü türlü yiyecekler yerine insanları düşün. En güzelleri tezgahın önünde kimisi de iyi olmayanlar arkada. Pazarın başında hep güzel olanlar olur. Çürük çarık olmaz. Dedik ya burası pazar meyve ve sebzeler gibi insanlarda gösterişi sever.

Pazarın başın da fiyat pahalı ortasına vardıkça da düşer. Aynı insan karakteri gibi. Burası Pazar istediğin fiyata istediğine talip olursun.

Sen neye taliosen onu alırsın. Pahalı ister isen onu, ucuz olsun ister isen onu alıverirsin.

Önemli olan Pazarı dolaşıp kıymetli olana talip olmaktır bütün mesele. Gösterişe aldanıp Pahalı ürün almak kesene de zarar, Ruhuna da zarar. Kıymetli olana hemen ulaşamazsın. Zahmet ister, emek ister. Zahmet olmadan Rahmet oldurur mu Rabb'im

Biraz zor olsa gerek. Nasıl bir inci danesi okyanusun ortasında, hiçliğin içinde zor oluyorsa, karşında ki insanı da arama k öyle zordur. Dedik ya zahmet olmadan Rahmet olmaz.

Kişi kendine ayna olacak kişiyi ister. Kendini mi yansıtmayanla uyum sağlayamaz. Uyum sağlarım dese de Yalan. Aynı Çiçeğin tozuyuz. Ama kimimiz Gül, kimimiz Lale, kimimiz de Diken. Aynı su bizi beslese de huylarımız farklı, renklerimiz farklı.

Aşk kıymetli bir nesnedir, herkese emanet edilmez...

Sıcak kanlı ama mesafeli, güler yüzlü, oturmasını kalkmasını bilen, dedikodu sevmeyen, sürekli maddi konularda konuşmayan, dobra ama patavatsız değil, ortamlarda yüksek sesle konuşmayan, büyük kahkahalar atmayan...