Duygusal verilen kararlar daha başarılı daha keyifli mi oluyor?

Duygusal şöyle aklımla düşünüp kalbimle karar veriyorum. Duygular birer enerji yüklü kimyasal çünkü. Ve çekim kuvveti çok yüksek. O yüzden karar verme aşamasında duygularla karar vermek beni daha çok mutlu ediyor.

Başarı enerjiye gelir. Ama önce kötü enerjiyi çıkartman lazım. Bu da başarıya da başarısızlığa da motive bakmakta gizli.
Yani bir kişiyi sevmedin ve o insanla sürekli tartışıyorsun. O insanla tartışmaya devam ettiğin sürece yaşadığın o yıkıcı duygu üzerinde yaşamaya devam ediyor. Bir virüs gibi. Bazen yetmiyor tartışma gidip başkalarına da aktarıyorsun. Kendi başına aynı yerde aynı duygularla aynı şeyleri yaşayarak dönüp duruyor insan. Şikayet edip, yargılıyorsun. Allah allah. Yayılıyor yani ama onun yerine

Bu deneyimden öğrenmem gereken şey nedir? Görmem, duymam, hissetmem gereken nedir?

Şu sorularla ne yapılırsa yapılsın olumsuzu bırakırsın. Çünkü her şey bizim için var o insanda bizim için burada. Öğrenmeliyiz.
Duygusal yönden karar vermeyi seviyorum çünkü duygular mantıkla çözülmez. Mantık da duygularla. Duyguları duygularla ve dolayısıyla ortaya çıkan deneyimlerle çözümleyebiliriz.

Çoğu mutsuzluğun sebebi duygusal ilişkilere mantıklı kararlar vermekle başliyor. Yıllardır bundan bende muzdaripim ve çok şükür çözdüm.
170 kelime yazdıktan sonra kıssadan hisseye bağlayacağım ama çok uzadı biliyorum.
Keyifli olur. Hayatın keyfi böyle çikiyor 😃

Bence tam bir hayal kırıklığı oluyor. Ne zaman duygularımın ağır bastığı bir karar aldıysam hep yanıldım.