Kendinden kaçabildin mi?

Umursamaz tavrın arasında riyakar sitemler barınıyor. Bir şekilde sıyrılmayı öğreniyorsun zamanla, bir yolunu bulup alay ediyorsun her şeyle. Kocaman kalın kaplı mutsuzluklar bile engel olamıyor, gülünecek bir tarafına rastlıyorsun. Cümleler dudaklara fermuar olmuşken bile hafif bir tebessüm yanıyor anarşizmin doruklarına. Fermuar açılsa bile cümleler kuytu köşelerde saklanacak dile gelmemek için, işte o zaman kaçamayacaksın hiçbir şeyden. Ayakların parçalanana kadar da koşsan kendinden kaçamayacaksın. Alay edemediğin şeyler öldürecek seni. Boğazına parmak atıp kusacaksın içindeki tüm nefreti. Birilerini öldürmek isteyeceksin, küfür etmek, birilerine sarılmak isteyeceksin. Herkesten kaçarken parçaladığın ayaklarınla tekrar o yolu dönemeyeceksin.