Kendi değerinin farkında olmayan biri olsanız kendinizi farketmek için hangi adımları izlersiniz?

Ara ara da olsada degersiz hissettigim oluyor.

Oncelikle neden degersiz hissediyorum bunu soruyorum kendime. Benim degersiz hissetmeme neden olan neler var diye dusunuyorum. Bunlara bir izah yaptiktan sonra insanlara bakiyor ve onlari izliyorum. Kendinlerine ne kadar da dikkat ediyorlar, her seye ragmen hayatlarina devam ediyorlar diyorum bu bir ornek oluyor bana. Sonra sabah gunese bakiyorum benim icin doguyor diyorum. Allah bana hala muhlet veriyor, bana deger veriyor diyorum. Sonra geciyorum aynanin karsisina kendimi izliyorum. Yasadiklarimi, yaptiklarimi, cirpinislarimi, zorlanmalarimi, kendi kul hakkina girme diyorum. seviyorum seni diyorum, iyi ki boylesin diyorum.. ve sariliyorum... En cok kendime sarilmayi seviyorum.

İnsan bir durup düşününce, kendi kendine kalınca zamanla anlıyor. Bir şeyler daha iyi kafasına dank ediyor ve kendine bir soruyor :Değer miydi?

Yani bazen karşımızdaki kişiyi o kadar gözümüzde büyütüp anlam katıyoruz ki. Oysaki o bizim verdiğimiz değer kadar. Biz, o değeri çekecek olsak aslında o yok. Ona verdiğin değeri kendine vermeyi de insan kendiyle kalınca ve zamanla anlıyor. O zaman da arkada boşa geçmiş bir zaman oluyor ama önemli değil. Hayat devam ediyor. Giden birkaç ay veya birkaç yıl olur. Koca bir ömür olmasından iyidir.

İnsan kendi kendini farketmesi pek mümkün değil ona aynalık edecek kişi durum ya da olay yaşamak zorundadır biz buna dünya hayatında sınav ya da imtihan diyoruz… tekamül süreci için bu şarttır insanlar, olaylar kendinde var olanı iyileştir diye aynalık eder.. tabi senaryolar kişinin zaafiyetlerine göre değişir bu ya maddiyattır ya da aşk…