Kırgın olacak mısınız siz de bu gece?

Cümlelere kırgın olmak mı? Geçmez mi hiç?

Haklısınız. Umarım geçer ama... Umut sizinle olsun.

Geçti mi hocam?

Nedensizceler battıkça battı sırada bile değil artık sizin iyiliğinizden teselli bulurdu belki de

Yalnız olmak mı, nasıl yani? Hem bana bir umut olabilir misiniz gerçekten?

Olsun o zaman yoksa umutsuzluktan yok olmazsa yaşamayı unutmaktan ölüp gideceğim. Bir gün harcadığım tüm zamanlar, intikam alacaklar hikâyemi erkenden bitirerek yahut yaşarken öldürerek. Umuda fazlasıyla ihtiyacım var kuşkusuz lakin niyetiniz buysa sizin elinizde kalan son umudu almak istemem hiçbir surette.

Neyi bekliyoruz öyleyse? Hadi, bana umut olunuz lütfen!

Hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden bu yüzden ne bir hayalim kaldı elimde ne de beklentim. En ufak bir sorumluluğumu bile yerine getiremiyorum. Aylardır bitkisel hayattayım desem yeridir.

Evet ya üç dört yılı vardır. Benim misler gibi hayatım vardı. Ne olduysa oldu kaybettim her şeyimi.

Basit mevzu aslında. Geçen yıl okulum vardı soru o yüzden fazla duygusal olmuş bu sene o yok, mezun oldum liseden. Soruda geçenler şimdi hayatımda mı? Yoklar. Kırgın mıyım? Değilim. Kırılacak kadar bile atmıyor ki kalbim. Sadece hayatta kalmamı sağlıyor, hepsi bu. Ne kadar inançlısındır bilmiyorum ancak ben kendime göre işte İslam'a inanıyorum ve ona göre günah batağındayım mesela. İnanmak böyleyken daha da zor. Ama sorunun Tanrı ile değil benim ben bu hayatta hiçbir şeye inanmıyorum artık içimden gelmiyor. Güzel bir geleceğe inanmıyorum, başarılı bir dereceye inanmıyorum, mutlu bir evliliğe inanmıyorum ya huzurlu bir ölüme bile inanmıyorum kısacası hiçbir şey kalmadı inanacak. Eskiden en azından bir bebeğim olsun isterdim yani hayatım kötü gitmiş olsa ve geleceğim berbat olsa bile beni karşılıksız seven ve benim de karşılıksız sevdiğim birisi olur diye düşünüyordum ancak gel gör ki artık onu bile istemiyorum çünkü dünya çok korkunç bir yer hem ben çok mu iyi evlat oldum sanki? Uzaylı gibi farklı bir yaşam formu olarak hayatıma devam ediyorum. Çocuğum böyle davransa kahrolurdum herhalde. Anlamı yoktu, tesellisi olamazdı yeni bir hayat getirmenin giden hayatıma. Sadece belki de... Artık hiçbir şey isteyemiyorum. Bu dünyada sahibi olmak istediğim hiçbir şey kalmadı. Ölmeyi isteseydim en azından ama isteyemiyorum. Zaten sapasağlamım ne bir hastalığım var ne herhangi bir problemim ufacık da olsa. Kısacası yaşamaya sıkı sıkı bağlı her bir zerrem. Zaten bu kadar günahla ölsem nolur ki? Ölümde benim gibilere huzur yok.

Günahlarım geri dönülmez olmayabilir ama kalbimde artık pişmanlık hissedemiyorum eskiden olduğu gibi. O yüzden affedilecek bir hâlim yok yani. Suçun bireyselliğini benimsemek tam olarak nasıl bir şey? Ya bireysel olarak evet toplumsal olmayan konularda kendimi yargıladım ancak din toplumsal ya da bireysel olarak değişmiyor ki ikisinde de günahlar da var sonuçta. Ölçüt genel olarak İslam dini. Bu konuda eğitim aldım yani hurafeler ya da aşırı inanışlar için konuşmuyorum kesinlikle.

Ben bu sitede de normal hayatımda da aslında hep beni dinleyen insanlarla çevrili oldum dinlediler beni yani anlaşılmamış olabilirim belki ama bilmiyorum ben insanlara yardımcı olabilip onlarla ilgilenebilirken kimse bana bunu yapamadı şimdiye kadar. İnsanlara yardım ediyorum çünkü edebiliyorum yani her zaman çok başarılı değilim elbette ama elimden geldikçe ve ruh hâlim izin verdikçe yapmaya çalışıyorum bir şeyler. Hayatta hiçbir işe yaramıyorum belki de bir işe yaramak için yapıyorum ya da birilerinin kalbinde yer edinmek için, sevilmek için de yapıyor olabilirim ama bu yardımlar ya da insanların hayatına dokunabildiğim anlar bana iyi hissettiriyor sanki güç buluyorum kısa bir süre için de olsa heyecan veriyor bana bilmiyorum. Benim günahlarım çocukken başkalarına yönelikti bunun haricinde maksimum başkasına zarar verdiğim ve hakka girdiğim dedikodu vardır diye düşünüyorum ya da aile büyüklerine gerektiğince saygı gösterip söz dinlememek olabilir.

Genel olarak günahlarım sadece beni ilgilendiren şeyler. Ve öyle küçük olanlar da değil cayır cayır yanarım yani muhtemelen. En başında çok vicdan azabı duyduğum günahlardı ve sürekli uzak kalmaya çalışıyordum ama sonra bıraktım o zamandan beri de yavaşça uzaklaştım sanki dinden. Hani pişman olduğum konusunda yaratıcıyı bile kandırmaya çalıştım geçen yıl. Bunu fark edince de yapacak bir şey kalmadı. Günahlarım beni mutlu etmedi ama hiçbir zaman ne kadar acı verseler de hatta hayatımı mahvetseler de bırakmadım ya da bırakamadım. Çözüm de bulamadım. Çok yıprattı beni bu ama işte artık o kadar günah işledim ki pişman bile olamıyorum gibi geliyor. Ve dediğim gibi bunlar bireysel günahlar. Diğer günahları işleyecek ortamım pek yok zaten artık. Mesela dedikodu etmek için hayatında insan olması gerekiyor benim kimsem yok öyle. Aile mevzularında da olabildiğince iletişim kurmamaya çalışıyorum bağırıp çağırmazsam da günah olmaz zaten ne bileyim işte bilmiyorum derdim bu tip günahlarla değil hani. Ama burada bu yazıların günah çıkartma, vicdan temizleme gibi bir amacı da olsun istemem bu çok boş konuşmak olur ben sadece durumu izah etmek istedim. Ya en basitinden tembellik de günah ama aylardır tek yaptığım şey bu.

Ya yazabilirim aslında ya büyük günahlardan günah var bende yani ama günah çıkartma gibi olsun istememiştim sadece. Ne bileyim zinaya yaklaşma günahı olarak sevgilim var mesela ve bu tip romantik ilişkilerde zina tam anlamıyla olmasa da epey günah işleniyor ve ben kesinlikle epey günah işlediğimizi düşünüyorum yani sonuçta zinayı geçelim zinaya yaklaşmak bile açık bir şekilde yasaklanmış bir mesele. Sonra bu uğurda aileme yalan söylüyorum istediğim şey bu değil ancak bilseler izin vermezler bu nedenle de yalan söylüyorum yani ve yalan da büyük bir günah. Namazlarım konusunda asla huşu içinde kıldığımı düşünmüyorum kabul olduğuna dair bile şüphem var ve çok çok fazla kazam var ve asla tamamlamaya çalışmıyorum hatta yaşadığım her gün birkaç vakit daha ekleniyor. Ya sonra hiç bahsetmek bile istemeyeceğim birkaç günah daha var yine bireysel ve sonuç olarak bu şekilde cennete girmeyi bırakalım cenneti koklatmazlar bile hani göstermezler bile yani o derece yana yana hâl olurum. Sonra dilim de çok keskindir benim kalp kırıyorum ara sıra ve bu da çok günah mesela. Ya günah bitmiyor işte, çok var.
Nasıl müdahil olabilirsin ki hayatıma? Ol mesela şimdi gerçekten hayır diyecek noktada değilim asla.

Paylaştım ama zaten epey fazla şeyi hem benim elimde olduğunu biliyorum ama içimde bitmiş gibi hissediyorum yoksa ne kadar günah işlesem de geri dönüşü var biliyorum yani ama işte içimden geldiğini hissetmiyorum artık umarım ölmem diyorum sadece yaşamamın hiçbir anlamı olmamasına rağmen çünkü ölmek daha kötü geliyor. Sık taviz verdiğim doğru zaten vermeseydim hayatım bu hâlde olmazdı. O kadar taviz veriyorum ama kimse birazcık bile ilgi vermiyor bana bu da beni kahrediyor belki kendi elimden tutup ayağa kalkabilirim ve yapmam gereken budur ama birisi beni kaldırsın istemiştim spesifik olarak en azından sevgilim bunu yapsın istemiştim bilmiyorum. Paylaşmaktan kastın özel sohbette daha detaylı konuşmaksa da emin değilim bu anlama mı geliyor ama onu yapamayız çünkü bu sitede erkeklerle özelden konuşmam ilişkimi korkunç kötü etkiliyor o yüzden tercih etmiyorum böyle buralarda takılacaksak bana her şey uyar.

Kimse benim kim olduğumu bilmez ki burada gelip hayatım özelinde beni yargılayanlar da karakterlerini göstermiş bulunurlar sonuçta kimseye bir zararım yok yani. Sevgilim gerçekten iyi bir insan yani niyetleri hiçbir zaman biraz olsun art niyetler olmadı hani gerçekleri aşkından kör bir insan değilimdir asla sadece onu çok iyi tanıyorum hepsi bu. İlişkim beni kötü etkiliyor ve tek sebebi benim aslında. Ben bu ilişkinin beni kötü etkilemesine izin veriyorum. Vazgeçtim her şeyden. Savaşamıyorum resmen bıraktım kılıcı kınında yattım ölü sanıp dokunmasınlar diye. Mevzu sadece bu. Ciddi anlamda kendimi boşverdim ve neyi bekliyorum inan hiç bilmiyorum.

Doğru aslında bir amacım hatta biliyor musun bir hayalim bile yok. Umarım her şey düzelir bilmiyorum. Her gece sabahlıyorum bu gece uyumak istiyorum uzun zaman sonra ilk defa o yüzden şimdilik gidiyorum yani iyi gelecek öyle inanıyorum çünkü ama benimle sohbet ettiğin için çok teşekkür ederim sana. Eğer buraya bir şeyler yazarsan sabah cevaplarım kesinlikle.

Çok teşekkür ediyorum yardımcı olduğun için tekrardan ve de günaydınlar diliyorum <3

Uzun zaman sonra normal bir uykuydu diyebilirim, evet. Bu arada ben seni de sormak istiyorum, senin geçmeyen kırgınlığın ya da derdin nedir? Ben de sana yardımcı olabilir miyim?

Hem ne yazdım ki ben? Herkesin biraz dini, biraz ailesel, biraz sosyal problemleri vardır. Bu yazdıklarım beni kimseden ayırt edemez herhalde hım? Madem öyle şöyle sorayım: Herhangi bir yolla yardımcı olabileceğim herhangi bir şey var mı?

Hımm anladımmm yani ama yine de eğer çok yalnız hissedersen bana bildirim atabilirsin herhangi bir zamanda gördüğüm anda kesin yazarım yani

Beni mantıklı bulduysan bu benim için büyük bir onurdur ama işte bence biraz sahtekârım. Çünküüü düşüncelerim iyi, güzel ya da mantıklı ama davranışlarım hiçlikte dolanmakla meşgul sanki. Birbirleriyle asla kavuşamayacak iki âşık gibi. O yüzden anonimken onur saydığım iltifatların gerçek olmadığını hep bilirim yine de büyük bir onurdur benim için.
Anladım ama seni. Ben de buraya genelde boşluk fazla bastırdığında, yalnız kalmak zorunda olduğumda ve içimde tuttuğum şeyler varsa geliyorum. Yalnızlık insanı boğuyor biraz. Yalnızlıkla mutlu olunmasını tavsiye ederim hep. Hayat odaklanmak falan işte... Ama iş başa düşünce biliyorsun zaten anlattım hayatımı. Yalnızlık konusunda da ettiğim beylik laflar, ardımda beni kovalar kısacası.
Ama bildiğim bir şey de şu: Yalnızlığından faydalanabiliyorsan mutluluğu bulursun.

Fazla gerçekçilik insanı hiç mutlu etmez ki. İnsanı etmediği gibi çevresindekileri de etmez. Herkesin kırıldığı en azından bir gerçek vardır. Sahtekâr olduğum gerçeği beni kırdı bugün mesela ama yine de kendimi böyle tanımlamayı seçtim. Niye kendime eziyet ediyorum bilmiyorum. Fazla dürüstlük, doğruluk mudur cüret mi?
Sevgilimden sonra bir daha gerçek anlamda hiç kimseyle tanışmadım o yüzden birisiyle konuşmaya başlasam bile ömrü sadece bir hafta oluyor bazen bir günü geçmiyor ama asla hayatıma girmiyor o yüzden sevgilimin kıskanması sebebiyle konuşmamak dışında kimseyi oyalamamayı daha doğru bulduğumdan da konuşmak istemiyorum kendimce. Benden insan minsan olmaz kısacası djdjdjdjj
Ama burada kalınca hiçbir sorun çıkmıyor. Tanışıp tanışıp silinmek ya da silmek insanlığa yakışmıyor bana sorarsan.

Hayır hayır öyle demek istemedim. İnsanlar açısından söylüyorum. Mesela senin açından söylüyorum varsay. Yani insanlar aşina oluyorlar ve sonra bir anda kopuyor aslında bazen onlar da sıkılıp kopartıyor ama gerçekten arkadaş edinmek istesem bile ki geçen yıl tamamen bunun peşindeydim yine de hiç kimse kalıcı olmuyor bu da sanki anlamsızmış gibi geliyor hepsi o. Kırmak istememiştim eğer kırdıysam özür dilerim. Seçici kelimesi bana uygun bir kelime değil pek. Yani sen de kendine iyi bak ama dediğim gibi ister yarın ister benim gibi 11 ay sonra ne zaman istersen bildirim atabilirsin. Görüşmek üzere.

Tam anlayamadım sanırım ne demek istedin?

Ben kırdım seni ya hiç de istememiştim oysaki. Özür dilerim. İyi geceler

O zaman ben yanlış anladım tamamdır sıkıntı yok ben en ufak şeye kırılan bir insanımdır da kırmış olabileceğimi düşündüm o yüzden yani kırılmadıysan ne güzel şimdi gerçekten iyi geceler diyebilirim o hâlde