Yaşama sevincim kalmadı?

hiçbir şey yolunda gitmiyordu. En azından bir sevgilim vardı onu düşünerek motive oluyordum gelecek hayalleri vs. kurarak kendimi öyle neşelendiriyordum.. birgün oda beni bıraktı ailesi sözde beni istemiyor diye.. ne kadar doğru orası da meçhul. İyice depresyona girdim kendimde değilim 2 defa yanlış otobüse bindim, çok basit hatalar yapıyorum dikkatimi hiçbir şeye veremiyorum her gün ölüme biraz daha yaklaşıyorum diye seviniyorum keşke hastalanıp bir şekilde ölsem diyorum psikolojim allak bullak.. tarif edemeyeceğim bir psikoloji içindeyim şu an.

Yaşama sevincim kalmadı?
Cevapla