Ettiğiniz bedduaların/ahlarınızın tuttuğuna şahit oldunuz mu?

Beddua ve ah denilince istemsiz olarak öfke ve üzüntü beliriyor içimde.

Korkmak bir yana kötü dua almak aynı zamanda kötü bir insan olmak gibi hissettiriyor. Bu sebeple ne beddua alır ne de ah ederim kimseye.

Birine beddua ettiğimi bile hatırlamıyorum. Sanırım öyle bir hissiyatım yok. Kötüyse çıkarırım hayatımdan biter. Sonraki halleri ile de pek ilgilenmem. Benden sonrası çok da takılacağım bir durum değil. Onun başına gelecekler, benden gideni bana getirmez. Bana geri gelmedikten sonra onun kaybetmesi de pek umrumda olmaz açıkçası.

Biraz o konuda etrafında korkulan biriyim. Ne zaman bir şey istesem olur, bir şeye ulaşmak istesem alırım. Sadece gerçekten istemem lazım. İki kişiye beddua ettim ikisi de bana ettiklerimi buldular.

Bir kişiye ettim tutmadı yıllar önce, bir daha tövbe ettim kimseye beddua etmem. Allah a havale ederim.

Hiç görmedim gördüysem de görmemezlikten geldim konuyu havale ettiysem benden çıkmıştır gerisi beni ırgılamaz inanıyorum ki eden ettiğini bir şekilde bir gün bulur. Yarına kalsa da yanına kalmaz derler tam olarak öyle.

Hayır dua verdiğim pek yok😂 kalanlarını da Allaha tapşırıyorum şeyhim😂😂😂

Ben kimseye beddua etmem ama gonlümden geçen yakarsa onu bilmem lakin onuda istemem.