İnsanlar neden bu kadar tuhaf değişken?

Tam karşılığı rahat batıyor.
Aksiyon arıyor.
Tek düze bir hayat istememelerinden gelişiyor her şey.

Saçma sapan seçimler.
Saçma sapan ilişkiler.
Temeli sadece birleşmeye odaklı yaşamlar.
Tercihler davranış ve hareketler üzerinden olması gerekirken bir bakış ya da dış görünüş üzerinden ilerliyorken sizce bu tuaflığın olması normal değil mi?

Birini seçerken maddi durumuna takılıp başlamayan ilişki için ileride neler yaşayabiliriz ya da yaşayamayız sorunsalina insan takılırsa ve bu konu üzerine adam akıllı konuşmak yerine tartışmalara boğulmak güzel gidecek şeylerin önünü kesmekten öteye geçemez.

Kişi ister erkek olsun , ister kadın ilk önce kendinden başlayacak.

Düzgün birini istediğini dile getirebildigi kadar bunu gösterecek ve ona göre birini seçecek.

Hani derler ya laf ile peynir gemisi yürümez.

Tam da bu konuyu çok açık şekilde anlatıyor.

Sürekli söyleyip yapmayan biriyle değil , az konuşup yapan biriyle mutluluğa ulaşabilir insan.

Konu ister aşk , ister hayat kalitesi , ister sevgili olmak, ister yakın arkadaş hepsinde bu durum geçerli.