Takintili oldugunuz birinden vazgecebildiniz mi?

2 sene boyunc köpek gibi peşinde gezdim defalarca kızlarla gördüm göremediklerimide sağ olsun kendisi söyledi unutamam onsuz yapamam o giderse intihar ederim yaşayamam derdim onun stresinden 2 ayda 15 kilo aniden verdim kendime çok zarar verdim haftalarca hastanede yattım en son karar verdim uzaklaştıracam ama hemen yapamadım kopamadım zamanla önce konuşmayı kestim tam buna alışmaya çalışırken nişanladığını öğrendim bunu söyleyende kendisi benden duy dedi anlattı kahroldum ama artık uzak durmaa gerekiyordu nişanlı biriydi banada iyi gelmiyordu numara mesaj silemedim ama aylarca konuşmadım aklıma getirmedim sonra bir baktım unutmuşum varlığını şuan onun temmuzda düğünü var benimde nişanım hayat işte şimdi o hallerim aklıma geldikçe kızıyorum kendime keşke o hale düşürmeseydim kendimi dedim ama işte oldu herşey bitti ağır oldu ama ahım üzerinde istemezdim böyle olsun ama kızgınlığım kinim geçmiyor ona karşı iyi olsun mutlu olsun çok isterim ama benden uzakta 2 hafta önce arayıp düğününü söyledi böyle bi insan gerisini siz düşünün ama kimse için değmiyor berşey birgün geçiyor bitiyor insanlar neler yaşıyor ne hayatlar var biz bu saçmalıklara üzülüyoruz ilerde anlıyoruz giden gençliğimiz oluyor 18 e yeni girmiştik tanıştığımızda en güzel yaşlarımı yedi sayesinde 2kere mezuna kaldım üniye gidemedim hayatımdnn çıkmasıyla herşey rayına oturdu kendiniz herzaman önceliğiniz olsun pişman olmazsınız

Zor oldu ama vazgeçtim, ve inanır mısın ben vazgeçtiğim an da o kendisi bana geldi. Ona geç kaldığını arkadaş olarak ona çok daha fazla değer verdiğimi söyleyerek geri çevirdim. Bir süre acaba yanlış mı yaptım diye düşünmedim değil. Ama kararımdan ve neyi istediğimden emin olduğum için geri adım atmadım. Onunla mümkün mertebe özel olarak görüşmüyoruz sadece toplu buluşmada denk geliyorsak konuşuyoruz. Ha bir de hayatıma bir başkası girdi ve o kişiyle bir yola çıkınca iyi ki her şey böyle gelişmiş dedim.

asla bitmez asla gecmez diyordum bi anda onu dusundugumde hicbir sey hissetmedigimi farkettim bu takını bana zarar verdigi icin artık takıntımın geçtiğini farkettiğimde sevinçten çığlık atmıstım. çünkü insan gerçekten geçmiycek gibi hissediyor o hisse mahkummus gibi hissediyor ama merak etmeyin geçiyor

Evet, kendi haline bıraktım ve muhteşemim. Ben onun bende eksik bıraktıklarını arıyordum ardından sadece... "Arada ne yapıyordur şimdi?" diye düşünsem de hayatımdaki güzellikleri onun uğruna harcayarak heba etmeyecek kadar akıllıyım. Merakım da herkese karşıdır, "O iyi mi?" diye merak ederim en çok.

Ya benimlesindir ya da değilsindir de... Bir ev/oda/köşe yap kendine; orada yaşa, sana ait olmayan veya kabullen (e) meyen/kabullenil (e) mez her şey ve insandan uzaklaş. Bu kendine saygıdır; iyi gelir temizlik ve ferahlık ruhuna.

Yapmıştım. Çok net unutulur. Unutmuyosak bile kendimizi kandirmamiz lazim. Ben unuttum mesela. Arada bir geliyor biraz ağlıyorum geciyor. Çünkü okyanusa daha açılmadım. Zamanıma enerjime yazık diye düşünuyorsam demek ki o kadar da sevmemişimdir belki. Aslinda o kişi de bir insan unutmayın en kötü hallerini düşünün. Ben unutuyorum bunu.

5 sene boyunca eski sevgilime takintili kalmıştım. Aman aman değil ama konuştuğum erkeklere karşı bir şey hissedemiyordum ilişkim olursa tek onunla olabilir gözüyle bakiyordum ama takıntılı olmayı bırakmanın en iyi yolu kendine amaçlar, hedefler koymak ayrıca kendini sevmeye başlayınca ve kendine zaman ayirinca o kadar da böyle şeylerin önemi kalmıyor. Takintili olduğun kişi de sana karşı taparcasina asik değilse gercekten o kisiye takıntılı olmak hayatın boyunca sana bir şey kazandirmaz. Takili kalacaksın kendine kalmalisin :) eminim bircok sey kazandiracaktir. Etrafımda gördüklerim kadarıyla bunları söylemek istedim.🙃

iliskiyi keseceksin telefonunu sil mektuplarını yak hediyelerini cope at yolda gorunce dumduz yuru bakma yuzune ortamınız aynıysa degistir sosyal medya kullanıyorsan hepsinden sil. Bes bucuk ay oldu evet aklımda hâlen sma hicbir sey benden önemli degil. kalbim evet derken aklım hayır dedi ve acıklama bile yapmadan iliskiyi kestim. defalarca uyarmama ragmen aynı hataları yaptıgı icin. bazen bazı seyleri buyutuyorum diyorum iste cevreye bak insanlar birbini aldatıyor dolandırıyor diyorum bu cocuk agır bir sey yapmadi diyorum sonra da diyorum ki kendime bu cocuk seni bile isteye uzuldugunu bile bile sözünü tutmamazlık etti sen uyardın sen affettin yine yaptı. kızlarım kendinizi bu insanlardan sakının hepimiz en iyisini hakkediyoruz emin olun

takıntılılık durumu biraz karmaşık bir durum. kendi açımdan elde etmeye çalışmak ve bunu yapamayıncada yenilgi durumunu hazmedememek olarak görüyordum önceden. şu an nasıl olduğunu bende bilemiyorum ama :) 1 kere oldu ve vazgeçtim. aslında çok kez de elde etmiştim ama saçma bir durum olmuştu benim için. kaçınılması gerekilen bir durum uzak durun

Takıntı değil sevdiğim kişiden umutsuzluk görünce mecbur vazgeçiyorum. hayallerim büyük küçücük yüreğimde bu güzel hayalleri yaşamak isterken karşı taraf istemiyorsa bay bay

Neden ona takıntılıyım bunu sorguluyorum. Örneğin; ben statüsü yüksek olan birilerinden hoşlanıyorum ve o statüde bende olmak istediğim için kişiyi yüceltip takıntı oluyorum ona karşı bunu farkettiğimden beridir vazgeçme hızım ışık hızını geçiyor.. O, olmak istediğim yerde olmasaydı konuşmazdım bıle dıyorum ve bitiyor hajjajjaja

Ben takıntı yapmıştım birini. Eski sevgilim ayrıldıktan 4-5 ay sonra evlendi. Yıllarca unutamadım. Yaklaşık 5 sene falan geçti üstünden sosyal medyadan ekledim kahve içelim dedim. Buluştuk konuştuk 1 saat falan. her şey o kadar değişmiş ki o benim sevdiğim kişi gitmiş yerine başka biri gelmiş. Ben onun hayalini seviyormuşum. Bütün büyü bozuldu. Tekrar hiç görüşmedim ve görüşmem unuttum, vazgeçtim ondan. Geçen zamana çok üzülüyorum.