Kırılmak nasıl bi his, kırılmamak için duvarlarınız var mı?

Bi çok konuda çok kez kırıldım her biri şiddetli bir gök gurlemesi gibi her biri koca bir çınar ağacının kökünden devrilmesi gibi çatır çatır yankılı oldu orta yerimden kırıldım ama şimdi kırılmam çünkü kırıla kırıla taş gibi kesildim duygularım yok oldu ne sevgi saygı ne bir acı hissediyorum bazı geceler de kendimi sorguluyorum bu konuda

İnsan yalnızca sevdiğine kırılır, insan kırılmaya, sevmeye, sevilmeye müsaittir. Kırılmak da sevdaya dahildir bundan sebep. Kırılmamaya karşı sert duvarlar örmek yerine, bazen kırılmaya da müsaade etmek, akabinde de gönlünün nasıl alındığını seyre dalmak icab eder. Kırmak değil ama bahse konu olan, kırmanın da kırılmanın da ölçüsü olmalı. Bu nasıl olur? Bunu da insan kendine sorar, cevap zihinde değil kalpte.
Sessiz çığlıkların kulakları yırtmasından, kalabalıkların ıssızlığından kendimize sığınmalı, sevdiğimiz kadar kırılmalı, sevdiğimiz kadar affetmeliyiz.