Bu kadar pozitif olmayı nasıl başarıyorsunuz?

Uzun lafın kısası yoktur :) dediğiniz tiplerden biri de benim.

Çok badire atlattım. sel felaketi yaşadım. Önce Allah'ın huzuruna kavuşan insanlarımıza yandı kalbim. işyerim yıkıldı selde. mesela o zaman bile evimi aracımı düşünmedim sokakta beslediğim kedilerim' de kaldı aklım. Çok şükür sel evimi vurdu geçti, ama 1 damla su girmemişti içeri, bunu yaklaşık 15 gün sonra mahalleye girdiğimde gördüm. 1,1 buçuk ay sonra evime girdikten sonra kedilerimi bekledim, umutla, çünkü onlar ne zaman acıksa balkonumun altına gelirdiler. ve evimde yaşamaya başladıktan 1 ay kadar sonra kedilerim de ufak ufak toplanmaya başladı, ölmemişler :)

İnsanoğlunun / insan kızının; en büyük sorunu madde ile. Yani, varlıkla. öz varlığı değil ama, ev, araba, lüks yaşam vs. 2 odalı evin olur 3 odalı değil diye üzülürsün. işin olur, neden daha işim yok diye üzülürsün. sevgilin olur, ayrıldığına üzülürsün.

Ben 16 yıl önce çok sevdiğim babamı kaybettiğimde 22 yaşındaydım, 1 hafta içinde avuç avuç ağardı saçlarım üzüntüden, ki hala burnumun direğinin sızıdır babam. Ama isyan etmiyorum yokluğuna, onu bu kadar çok özlemekten acı duymuyorum, kendini özletebilen babaya sahip olmak ne güzeldir. ilaveten onunla geçiremediğim son 16 yıla ve sonrasına keder biriktirmiyorum onu özlerken, blakis onunla geçen 22 yılın şükrünü yaşıyorum.

hayatın içinde tüm bunlar olurken evet ayakta kalıyor insan. kalmalı' da. Ben tesettürlü değilim, başım açık, çıplak da değilim. Genç yaşlarımdan beri namaz kılarım, kur'anı kerimi kaç kez hatmettim hatırlamıyorum, kaç kez kur'an üzerine çeviri hataları araştırdım hatırlamıyorum ki bu konu da çalışmalarım devam ediyor. Ancak ölümü düşündüğümde korkmuyorum, kalırsam anneme kalırım, gidersem babama kavuşurum. ve ben Allah'ı severken cenneti için / ya da cehenneminden korktuğum için sevmiyorum, sevdiğim için seviyorum, kalbim akıyor, insan sevdiğini üzmek ister mi? istemez. Ben de Allah'ı gücendirmekten korkarak (saygıdan-sevgiden) yaşıyorum. Bu bana huzur veriyor, gönlümde, arkamda, sağım da, solum da ben Allah'ın yardımını, desteğini, sevgisini hissediyorum kalben.

İnsan huzuru binalarda, binekler de (araba, motor vs) arıyor, ancak huzur yaptığın iyiliklerde. Herkes kendi bütçesinden gücünün yettiğince iyilik yapmalı. Burs vermeli, dua etmeli başkaları için, çocuklara dondurma ısmarlamalı vs vs.

Huzuru isteyen; bir de kıskanç olmamalı. Yani onun osu var, benim niye yok. Bu güzel / yakışıklı ben neden değilim vs vs.

İnsan kendinde ki cevheri görebilmeli. ve 3 günlük dünya'yı kendine zehir etmemeli. İnsan kendi ruhuna / fıtratına ters davrandığı için huzur bulamıyor aslında, tüm sorun burada. Fıtrata / insanlığa uygun davrandıkça o KABZ (sıkıntı) halinden arınacaktır.

Sevgiyle, umutla, iyilikle, güzellikle kal güzel kardeşim :)

Ya şöyle aşko ☺ Bak hayat her türlü devam ediyor pozitif olmazsak kendimizi yer yer bitiririz sebepsiz yere ne gerek var Yani pozitif olsak çok şey kazanacağız ama negatif olsak hiçbir şey kazanamayız Hani birde hayatın bir amacı bir anlamı olmalı değil mi? Boş boş nereye kadar hüzünlü hüzünlü nereye kadar? Aslında kimsenin birbirine o kadar değer vermediğini zamanın harcanan geçip giden bir şey olduğunu kendine değer verince ne kadar mutlu olunabileceğini fark ettiğin an ve hayatı gözünde küçülttüğün an hiçbir şeyin o kadar ağır olmadığını abartılmaması gerektiğini anlıyorsun bu yüzden pozitif ol her zaman bir çıkış kapısı var biz sadece o çıkış kapısından çıkmadık ama kapının ardındaki dünya o kadar korkunç değil sadece sörf yapmak gibi sevgiler