Paranın satın alamayacağı neye sahipsin?

Var olmayanların bulduğu anlamları çözmekle geçti bir ömür. Oldukça meşakkatli fakat bir o kadar da güzel anıların satırlarıyla dolu tozlu raflar. Ya da, zorla güzelliği oldurdular. Bunca anlam kargaşasının içerisinde emin olmanın verdiği özgüveni yaşamayalı ne kadar oldu.. Zihnin her köşesinde körpece budanmış güven sempozyumundan yükselen tek bir alkış sesi bile kalmadı artık. Her birinin ayrı ayrı yüz çevirdiği nezaketten uzak reddedişleri yere göğe sığdıramadılar oysa ki. Taa ki kışın gölgesi unutulan çınar ağacının intikamını yeşertmeye başladığı zamana dek devam etti felaket senaryoları. Var olmayanların var olacaklara bıraktığı mirastır anlamsızlık. Oysa tırtılın kelebek olma isteği yeterliydi.