''İyilik yapan kötülük bulur'' sözüne katılıyor musunuz?

Yanlış kişilere iyilik yaparsak göreceğimiz tek şey kötülük olur. Haketmeyene iyilik yapılmamalı, karşılığı olsun diye iyilik yapmıyoruz lakin bir insan iyiliğe karşılık vermeyebilir lakin onca iyilik yapmama rağmen bana kötülük yapan iblisi hatırladım sual karşısında, anlayabiliyorum o kadar iyiliğime karşılık vermedi, tamamen vermesin, vermeyebilir lakin onca iyiliğime karşı utanmadan kötülük yaptı bana, insan unutmaz değil mi o iyilikleri, kaç kez düştü de yanında oldum arsız nankörün, hediye almadığı halde hediyeler aldım ona, hesapçı olmadım, bunun lafını etmedim lakin o bana bir gün öyle bir kötülük yaptı ki beni de kaybetti tamamen, iyi ki de kurtuldum o görgüsüzden, bana göre iyiliğe iyilik yapmayan görgüsüz değildir asıl görgüsüz onca iyiliğe mütemadiyen kötülükle mukabele yapandır asıl görgüsüz. Bir arkadaşımız için; şunu demişti kendisi; "haketmiyor", kendi sanki hakediyor, en azından o arkadaşımız merhametliydi, tamam iyiliğe karşılık vermiyordu her zaman lakin bir merhameti vardı, yahu böylelerine acıyorum, sanki sen hakediyorsun iyiliği vasıfsız yaratık, o vakit deseydim ya, sen de haketmiyorsun lakin biz sana iyilik yapıyoruz, o vakit biz de iyilik yapmayalım sana. O arkadaşımız senden daha çok hakediyor, keşke O'nun kadar hakedebilsin deseydim.
Bir kişi o kadar iyiliğime rağmen hepsine de kötülükle mukabele ediyorsa, şüphesiz ki o kişi haset doludur, şeytanın vücut bulmuş halidir. Ancak şeytanlara, leşlere, sinsi ikiyüzlülere, milleti dolduran kendi hatalarını söylemeyen dedikoduculara, iftiracılara, iyiliğe kötülükle mukabele eden görgüsüzlere iyilik yaparsak kaybederiz, onlara selâm dahi vermemeliyiz. Kendi kadrini kıymetini bilmeyen iyiler kaybeder, gereksiz tavizler veren, önceliği kendine vermeyen kişiler kaybeder, aslında iyiler kaybetmez, kaybedilir, hayatından bir meleğin çıkmasına, gitmesine sebep olanlar kendi bacaklarına sıkar, kaybeden kötüler olur, kendi gibi fesatla, art niyetle yaşadıkları için içten içe bir kaybediş yaşarlar, vicdanın ve şefkatin nasıl bir nimet olduğunu bilmeden millete kötülük yapmaktan keyif duyarak yaşarlar, buna yaşamak denirse, aslında kendilerinden nefret ederek. Zira kendini seven kişi saygısızlığı, bayağılığı, gücünü yetenleri ezmeyi kendine layık görmez, kötülükten beslenmez kendini seven bir kişi ve en büyük kaybediş insanın kendini sevmemesidir aslında, velhasılkelam başkalarına çelme takan o çelmeyi kendine takar aslında, en nihayetinde başkalarına yaptığı kötülükler, nankörlükler o kötünün ayağına dolanır, yaptıklarının bedelini öder başkasının kuyusunu kazmak isterken kendi kuyusunu kazarak, çünkü herkesi hipnoz altına alan o yılanın Allah niyetini bilir ve yaşattıklarını yaşatır ona, muhakkak şeytanlar da bir yerlerde kaybeder, eninde sonunda, onlar asıl kötülüğü kendilerine yapıyorlar aslında.

Katılıyorum her insan iyiliği hak etmiyor. Gerçekten iyiliği hak eden insana bile iyilik yaparken bir karşılık bekleyip bu da bir gün işim düşünce bana yardımcı olur dememek, böyle bir beklentiye girmemek lazım.
“O kötü bir zamandan geçiyor ve ben vicdanen yardımcı oldum. Bu demek değildir ki ben de bundan sonra kötü günümde onu yanımda göreceğim. Ben her zaman iyide olsa kötüde olsa bir başımayım” diyebilmek gerekiyor. Aksi takdirde çok perişan olur bu dünyada insan