Yaşama hevesim?

Eskiden çok eğlenceli pozitif aktif sosyal bir insandım hayatım her ne kadar güzel olmasa da yaşamaktan keyif alırdım en küçük şeyle moral motivasyon kazanabilirdim. Ama zamanla her şey düzelir diye beklerken günden güne her şey daha da kötüye gidiyor. Bir probleme odaklanıp onu çözmeye çalışırken üç beş tane yenisi ekleniyor. Ömrüm hayatım mücadele etmekle sabretmekle inanmakla geçti geçiyor. Her ne kadar pozitif olmaya da çalışsam artık dayanacak gücüm kalmadı hiçbir şeye tahammülüm yok. Allah biliyor it gibi çalıştım çabaladım senelerdir hala uğraşıyorum ama her şey gittikçe boka sarıyor daha kötüsü olamaz sürekli kötüye gidemez illa ki bir yerde düzelecek dedikçe hayal dahi edemediğim sorunlar çıkıyor karşıma ve artık stresten patlayacak duruma geldim. Herkes üzerime geliyor beni anlayan yok anlayanı geçtim adam akıllı dinleyen bile yok o kadar yalnızım ki daha iki gündür tanıdığım birine neredeyse hayatımı anlattım sövücekti az kaldı bana niye anlatıyorsun diye. Farkında bile değilim ne yaptığımın. Herşeyi denedim denemeye devam etmek istiyorum ama hem gücüm yok hemde artık elimde çözüm yolu da kalmadı sıfırı tükettim çıkamıyorum bu hayatın içinden. Dini inancım var ve iradem fazlasıyla güçlü aslında ama ben bile herşeyi bırakıp gitmeyi düşünmeye başladım artık. Hiçbir haltın düzeldiği düzeleceği yok. Sorabilecek sorumda yok aslında çünkü çözümü olmadığını biliyorum.. Sadece paylaşmak istedim biraz uzun oldu içinizi kararttıysam bunalttıysam özür dilerim. 🙏