Bipolar sevgiliniz ya da eşiniz oldu mu? Ne gibi zorluklar yaşadınız. Sürekli gitme terk etme istegi var mıydı, şıp sevdi miydi?

Nasıl 4 yıldır çekiyorsunuz. o hata neydi. neyapti size

Peki..

Yok artık 1 senedir ayrıyız engelledi beni
Hiç aramadı. yani emek zaman boşa gitti diyecemde. genede güzel düşünmek istiyorum. sevgi güzel şey. O haketmedi belki ama o guzel duyguyu yaşadım. ben ona o haliyle aşık oldum. tandigimdada böyleydi. oyuzden bırakmadım o gitmek istedi kapıyı açmadım. o gitti. ben alıp getirdim. o gururumu ezdi ben affettim.. bilemedim yorulacagımi en başında bilemedim. nasıl gururum onurumu yerle bir ettiyse ben bile 1 kere arayamadım. neyini sevdim desem gülüşü kaşi gözü. bu kadar. maalesef dediğiniz gibi zaptedilmiyor.

İnandım hemde herseye. bu hastalığı bilseydim inanmazdım en azından herseye.. ayrıyız 1 sene oldu. öfke yok. hayal kırıklığı çok fazla.

Onu ve yaptıklarını unutmak imkansız. alısıyorsun sadece bende alıştım. ozluyorum sevmek güzel birseymis sevmeyi özledim. kimi seveceğimiz keşke elimizde olsaydı. bir birdaha severdim. Ama bir başkasını. En azından sevmenin güzel birsey olduğunu insana sabır verdiğini çirkin şeyleri bile yeri geldiğinde güzellestirdigini anladığım için. öfkeli değilim ona. Böyle bir artı buldum. öfkelenmedim alışmak daha kolay oldu. sevmek benim kalbimle alakalıydı. çunkü onun sevilesi hiçbir yönü yoktu. ona denk geldi. böyle düşündüm. sevginin insana verdiği o duygular çok güzel... ziyan olmadı❤️

Sağlığımı koruyabilmem için bunu keşfetmek zorunda kaldım. nefret öfke beni takintiya sürükleyecekti. savaşın ortasındaydım resmen. güzel yönünü keşfedip kendimle savaştım ve yendim. güzel olan sevgimdi.

Ama oda değermiş aslında.. beni ona üzdüren hastalıgıymış. Dualarım hep onunla olacak...

Bana kimse yol göstermedi. çünkü kimseyle paylaşmadım yaşadığım bu sorunları çektiğim zorlukların çoğu zaman farkında değildim. gözüm kör olmuştu. a bana ayak uydurmayınca ben ona ayak uydurdum. onunla alkol alıyordum. anlamsizca kahkaha atıyordum. yapı olarak ağır bi insanım normalde ama biraz hareketli oldum gibi gibi. artik onu öyle kabul etmiştim. sadece onu görmek yetiyordu mutlu olmam için.. cok yorulmuşdum. kimseye neyi paylaşacağımı nasıl bir destek alacağımı dahi bilemedim.. çünkü ondaki rahatsizligin adı koyamadım. yapisımi öyleydi hastamiydı.. neydi... bir iki arkadaşından şöyle bir cümle duydum. akli melikeleri yok onun diye.. ona kötü birsey söylemeleri rahatsız ediyordu beni. yucelttim yalandan herkese heryerde onu temsil edercesine yücelttim. Tek başımaydım öylece kaldım. bendeki son nokta gurur oldu. herdefasinda beni terketmesi benim gidip ağlamam sarılmam gitme demem. yordu beni. cok basit bir nedenden tartıştık. bana "sonra gelip ağlama bana bak"dedi. ben 10. kez gitmedim. oda 1 kez aramadı. destek yoktu kimse yol göstermedi.. şimdi bunları rahat anlatiyorum yazıyorum burada çünkü artık kendime geldim iyileştim. ondaki sorunu buldum.. v. s

Sanmıyorum.1 senedir görmüyorum onu. tahminimce o hastalığının farkında değil hala.. çünkü görüştüğümüz zamanlarda bana biri büyü yapıyor diyordu. yani aslında ben iyiyim. bu saçmalıktan dolayı iyi olamıyorum. diyordu kendinide öyle kandırmış.

Şunu söylemek geldi içimden o ucurumdan tek başima cıkmam icin bana yol gösteren tek şey onu sevmek güzel sevmek gerçekten sevmek. seviyorum diyip cirkinlestiremedim. bana göre zaten sevmek ve çirkin kelimeleri yanyana hic yakışmadı. en büyük desteği bana gene benim sevgim verdi.

Evet öyle olmuş. bunu onsuzluga alıştıktan sonra anladım bende.

İnsan kendi kendine çile çekermi kulağa mantıkli gelmesede. çekermiş. kendimden biliyorum.. yaşadıgım bu durumun yönetmeni bendim o sadece oyuncuydu. cileninde sevmeninde... öfkelenseydim o çile hiç bitmeyecekti. oylelikle o uçurumdan kurtardım kendimi.

Evet. onlar sevemezde ozaman