Hayatınızda değiştirmek istediğiniz bir şey olsaydı bu ne olurdu?

Senelerdir evden dışarı çıkamıyorum gençliğimi hep eve kapalı geçirdim ömrümü evde bitirmek istemem artık dışarı çıkmak istiyorum

Utangaç çekingen biriyim hiç açılamadım insanlardan utanıyorum çekiniyorum kaçıyorum kendimi hep eve kapattım senelerdir evden dışarı çıkmıyorum gençliğim evde geçti gitti maalesef hayatım evden ibaret

Özgürlüğümü hissedemiyorum tutsak gibi hissediyorum senelerdir evde sıkılarak bunalarak yaşıyorum gençliğimi hiç yaşayamadım gençliğime dair geçirdiğim hiç güzel bir günüm olmadı anılarım olmadı herşeyden mahrum kaldım işim olmadı kız arkadaşım sevgilim olmadı sosyal hayatım olmadı gezemedim eğlenemedim hayatı hep izledim insanlara gençlere imrenerek yaşadım kendimi eksik kalmış yetersiz ve tamamlanmamış hissediyorum uzun zaman eve kapalı yaşamak beni fiziksel zihinsel duygusal sosyal psikolojik olarak olumsuz etkiledi hep dayandım hâlâ dayanıyorum en çok da güneşe toprağa temiz havaya yağmura kara ağaçlara çiçeklere ihtiyaç duyuyorum

Ben çocukluğumdan beri bunları aşamıyorum kendimi bildim bileli içe dönük utangaç çekingen sessiz biriyim hiç açılamadım yaşım ilerledikçe daha da içime kapandım utangaçlığım çekingenliğim arttı öz güvenim sosyal ve iletişim becerilerim gelişmedi okula gittim açılamadım askere gittim açılamadım çocukluğumda az çok sokağa çıkıyordum ergenlik döneminin ortalarında eve kapanmaya başladım hiç sosyalleşemedim diğerleri gibi olamadım liseden sonra iyice eve kapandım zaten okul hayatım boyunca sıramdan kalkmadım kimseyle konuşmadım teneffüslere bile hiçbir kızla yakınlık kurup arkadaş da olamadım okulda sokakta dışlandım aşağılandım çok dalga geçen lakap takan oldu liseden sonra hep evdeydim askere gittim askerde de sessiz kaldım açılamadım askerlik bitince yine eve kapandım 20''li yaşlarım hep evde geçti sınavlara girdim kazanamadım bir kaç ay işkur programına katıldım onun da faydası olmadı işe giremedim çalışamadım gezemedim eğlenemedim sosyalleşemedim 20'li yaşlarım böylece bitti 30 yaşından sonra zaten hayatım hep evde geçti 35 yaşına geldim dışarı çıkmadan iş hayatım sosyal hayatım aşk hayatım olmadan yaşlanıyorum

Ahmet

Kendimu hep mutsuz yalnız hüzünlü hissediyorum çaresizlik pişmanlık içindeyim çıkmazda gibiyim hayata karşı yetersiz zayıf güçsüz kaldım hayatı kaçırdım gençliğimi yaşayamadım gençliğime dair yaşadığım hiç güzel bir günüm olmadı hiçbir anım yok hayatın içinde olamadım hayattaki güzel şeylerden doğadan açık havadan güneşten rüzgardan yağmurdan kardan dağlardan ağaçlardan çiçeklerden mahrum kaldım kendimi eksik hissediyorum hayatın dışında kalmış gibiyim en güzel yaşlarım hep eve kapalı işsiz parasız asosyal yalnız mutsuz geçti iş hayatım olmadı sosyal hayatım olmadı gezemedim eğlenemedim aşkı tadamadım sevgilim olmadı sevilmedim ilgi değer görmedim toplumda yerim olmadı hayatım evden ibaret senelerdir evde sıkılarak bunalarak yaşıyorum hiç evden dışarı çıkamıyorum senelerce eve kapalı yaşamak sağlığımı da olumsuz etkiledi

Evet kendimi yorulmuş tükenmiş bitkin solmuş hissediyorum çırpınmaktan yoruldum hep dayandım hâlâ dayanmaya çalışıyorum ama hiçbir zaman umutsuz değilim umutsuz ve inançsız yaşayamam ben ayrıca bu hayatta beni kimse anlamadı anlamıyor da bu da kötü hissettiriyor

Sağ ol ben kendimi anlıyorum tanıyorum herşeyin farkındayım eksiklerimi kusurlarımı biliyorum

İyi geceler

Diğer taraftan yazar mısın önemli.