İçimde bir boşluk var?

İçimde nasıl ortaya çıkıyor neden oluşuyor bilemiyorum lakin üzüntü müdür melankoli midir bilmediğim bir acı var bir boşluk... Boşlukta hissediyorum. Ne yaparsam olmuyor eskisi gibi. Yalnızlık mı tatminsizlik mi bilemiyorum. Ne kendimi ne kariyerimi ne sahip olduğum şeyleri beğenebiliyorum. Hepsi eksik ya da benlik şeyler değil gibi. Yaşam sevinci derler ya, işte onu içimde hissedemiyorum. Hayat çok güzel. Evin araban olacak. İşe gideceksin. Maaş alacaksın. Çocuğun eşin olacak.Diyorlar lakin hepsi boş geliyor. İyi ya da kötü bir olay olsa mimik oynatamıyorum. Hissedemiyorum. Dümdüz bir yüz ile geziniyorum. Bunu başka şeyler ile doldurmaya çalışsam da kendisi boşluk neticede. İçine her şeyi at yine bir şey değişmiyor, kara delik gibi. Tatmin olabilmek zor. Yalnız hissediyorum. Bıkkın ve sıkılmış vaziyetteyim. Duygusal yorgunluk var. Kafamı hiçbir şeye veremiyorum. Odaklanmak imkansız. Tatmin ve mutluluk yok. Hayat anlamsız geliyor. Hep dışarıda hissediyorum kendimi. Elimdekiler hep eksik geliyor. İnsanlar beyazı yaşarken ben geride hapsolmuş gibiyim. Bunun sonucu hiçbir şeye kendimi veremiyor, yeme bozuklukları yaşıyor, kendimden elimi çekiyor, fiziksel ve bedenen kötü hissediyorum. Amaçsız hissediyorum. Çevremdeki insanlar bir şeyleri başarıp halen güzel yüzleri vücutları ve kıyafetleri ile güzel mekanlarda iyi işler başarıyor lakin sanki bunların zıtlığına yaratılmış gibiyim. Bu durum hem fiziksel hem de mental açıdan çok zorluyor. Çok yorgun hissediyorum. Hep somurtkan durmamak için gülüyorum arada. Çok güzel ve içten güldüğümü söyleyen insanlar oldu hayatımda, bunu söylediklerinde bilmiyorlar ki içimde sessiz fırtınalar kopuyor.