Yaş aldıkça nelerin farkına varıyorsunuz?

Gunun birinde herkesin her şeyi yapacak potansiyelde olduğu ama herkesin güvenilme hakkı olduğunu, kimsenin mükemmel olmadığını mükemmellik beklemenin o kişiye haksızlık olduğunu ve en önemlisi asla dememek gerektiğinin farkına vardım diyelibilirim.

Detaylara takılı kalmamam, olayları kişisel algılamamam gerektiğini farkettim yaş aldıkça. Kafamda kurma huyumun olayları kişisel algılamamdan kaynaklı olduğunu anladım. İnsanları çok da ciddiye almamam gerektiğini, çünkü en ciddiye almam gereken kişi benim, bir başkası, o , bu , şu değilmiş...

Kendimi sadece başarılarımla değil, aynı zamanda saçmalayışlarımla da kabul etmem gerektiğini öğretti geçen yıllar bana. Neyi neden yaptığımı sorguladıkça, kendimi daha iyi yakalıyorum, bir çok şeyi itiraf ettim kendime, kurallar koydum, yaş aldıkça insan daha bir iradeli ve aman boş ver modunda oluyor sanki. Yaş aldıkça demleniyor insan biriken tecrübeleriyle beraber ve aslında el alemi değil de kendi gözündeki değerini önemsiyor, işte ben de yaş aldıkça kendi gözümden düşmemeyi hedefledim kendime, gayem kendimi kendi gözlerimden düşürmemek.

En çok değeri kendime vermem gerektiğini farkettim ve bana değer vermeyenleri, hakkımda nahoş düşünenleri asla heybemde tutmamam gerektiğini, en çok kendime tutunmam gerektiğini, her daim kendimi seçmem gerektiğini öğrendim yaşadığım ömür boyunca.

İstersem kendimi nasıl mutlu edeceğimi, nasıl aydınlığı görebileceğimi gördüm.

İlerleyen her yaşımla beraber kendime yeni yeni kurallar, setler koymaya başladım, sözler verdim kendime ve hislerime kulak vereceğim. Çünkü hislerim hep bana doğruyu söyledi. Tutacağım kendime verdiğim sözleri. Yaş aldıkça daha bir huzurla doldu içim.

Daha bir umursamazlık, eskiden çok mükemmelliyetçi ve garanticiyken akışına bıraktım hayatı artık sanırım.. insanlara söylemem gerekeni esirgemeden söylüyorum, kırılırlar diye korkuyordum, artık umursamıyorum. Ne çok yüklenmişim kendime oysa.. insanlardan uzaklaşıyorum her gün biraz daha

Yaş aldıkça sadeleşiyor insan
Bütün fazlalıklarından arınıyor.
Gereksiz insanlardan...
Kıyafetlerden...
Eşyalardan...
Ve hatta kelimelerden...

insanlara katlanamamak kendin dahil, dert dinlemek çünkü tesellinin ya da fikrin karsi tarafa geçmedigini görüyosun birine rahatsizligini belirtince sana daha iyi gelecegine inanmam mesela insanlar degismez beden degisimi elinde olmadan zamana meydan okumak diye bişey yok güzel görünmenin önemli olmaması icsel sağlık yaş almak daha az gülmek mesela espiri anlayışı bile degisiyo insanın ama elden ne gelir