Geçmişte korktuğun zamanla kaybolan duyguların var mı?

Kaybetme korkumu kaybettim ben mesela. Yani bu dünyada gördüğüm her şeyin geçici olduğunu çok net anladım, anne baba vefatı mesela ya da bir uzvumun kaybı. Tabiki bunlar oldukça korkunç şeyler ama ben gözlerimin gördüğü her şeyin aslında bizlere sadece emanet olduğunu anladım. Bunun bilincine gerçekten varabilmek ulaşabileceğin maksimum olgunluk seviyesidir. Mesela; önceden geceleri anne babamın vefat ettiği günü düşünürdüm, düşünürken bile kafayı yiyecek gibi olurdum bunalıma girerdim resmen. Ama şimdi öyle bir haber alırsam her şey nasip diyebileceğim bir kıvamdayım, tabiki çok üzülürüm ama bir şeyleri kaybetme korkum artık kalmadı. Ya da bir kaza geçirsem ve bana sağ kolumu kesmek zorunda olduklarını söyleseler de aynı şekilde, sanki olacakları önceden biliyormuşum edasında, o derece sakinlikle bir tepki veririm. Hayat insanı hiç ummadığı noktalara getiriyor.