Artık ne olursa olsun mutlu olamıyorum. Bunun sebebi nedir ve düzelir mi?

Herkesin hayatı kendine göre zordur tabii ama benim de çocukluğum, gençliğim imkansızlıklarla geçti. Kendi imkanlarımı kendim yaratmak, kendim sürekli bir şeyler peşinde koşmak zorunda kaldım. Nadiren güzel şeyler olduğunda devinecek enerjim kalmaz oldu. Sürekli hayal kırıklığı, sürekli bir şeylerin savaşını vermek zorunda olmak beni duygusal olarak öldürdü sanırım. Şimdi güzel bir şey olsa içimde bir coşku olmuyor, cılız bir sevinç sadece. Bunu düzeltmenin bir yolu yok mu?