İstediğim hayatı yasayamiyorum ve her şey için geç imkansız gibi kalmış hissediyorum batakliktayim nasıl kurtulurum?

Gerçekten öyle gibi 1 Ay sonra 25 olacağım inanılmaz kötü düşünüyorum okul için bile geç kaldığımı hissediyorum hiç bi şey için keyif almıyorum bazen sadece yok olmak istiyorum

bende aynı durumdayım 26 yaşındayım kpss çalıştım bu sene yine atanamıycam. saçlarım bembeyaz yaşıtlarım evli meslek sahibi. çocukları var ben evde odama çöküp ağlıyorum. ailemde bana katlanamıyor artık git başka yerde çalış falan diyorlar. resmen kanser olacağım yakında umarım olup ölürüm ölümden başka çare yok

Son zamanlarda bana da tek çare bu gibi geliyor açıkçası ahh su aileler keşke evlatlarının arkasında dimdik kapı gibi dursalar bende hep okumak istedim bi mesleğim olsun istedim ama olmadı belki de her şey daha farklı olurdu keşke atanıp kurtulsaniz hangi bölümden giriyorsunuz

sosyal bilgiler bölümüm ama sıralamam çok kötü geldi

Kpssden mi

hep ailem yüzünden bu haldeyim zaten 1 sene mezuna bırakmadılar beni dershane parası veremeyiz dediler gidip bu bölümü okudum ataması 0. şimdi de kpssde atancam diye boşuna 4 senemi verdim. bir baltaya sap olamadım. sanki kendileri oksforddan mezun gibi beni eleştirmezlermi bide. evde tıkıldığım için kendime eş de bulamıyorum liseden arkadaşlarım hep meslek edindi evlendi. vallahi onlara o kadar özeniyorumki. onlar 20 yaşında dururken ben sanki 45 yaşında bir nene gibi gözüküyorum

Aynı durumu yaşıyoruz çok üzülüyorum bizlere ailemde beni bırakmadı ki ben bi okuyayım meslek edineyim kaç kere söyledim ben öyle markette ya da magazada çalışamam hayallerim var diye asla destek olmadılar asla bi kitap bile almadılar geçen sene ve bu sene çat pat bi şeyler yaptım bi okul geldi sürekli beni oyaladilar kandırıp durdular ve okula gidemedim şu an geldiğim nokta perperisan yolumu asla bulamıyorum saçma sapan dandik bi işi onayladım ona gidicem istiyor muyum hayır buna bile mecbur bırakılmış gibi hissediyorum onlar yüzünden her şeye geç kalmış gibi hissediyorum

bende aynı şeyleri yaşadım acını çok iyi anlıyorum. erkek kardeşimi 3 sene boyunca dershaneye verdiler istediği bölümü kazansın diye. kazanamadığı için sevindim ya. beni kardeşimden nefret ettiren bi hale döndürdüler. kardeşimde benimle dalga geçiyor ailede sanki fazlalıkmışım gibi herkes bu kafada. biliyomusun ben üniversiteye gittiğimde odadan benim yatağımı attılar kardeşime özel oda yaptılar sınava çalışacak diye. ben salonda kalıyodum. şu an hala salonda kalıyorum. özel hayatım bile yok telefona baksam yine suç oluyor. umarım geç vakte kalmadan ölürüz

26 yaşında olup bunları yaşamak çok acı bi durum allahtan okul için laf etmemişler bi şekilde gondermisler bizimkiler ona bile razı değil ancak oyalıp duruyorlar geçen sene için bu seneden seneye gir hallederiz dediler bu sene girdim yine aynı şey ipleriyle kuyuya inilmez ama ben ailem diye her zaman inandım onlar ne yaptı heveslendirip köşeye fırlattı erkek kardeşin sırf erkek diye bu durumu yaşıyordur en kıymetli o ya malum

keşke senide okutsalardı çok kötü bi durum gerçekten hayata boşa gelmişiz resmen ya

Neyseki senin kötü da olsa bi mesleğin var ben perişan haldeyim onlara kalsa asla paraları yok ama gizliden gizliye para saklamayı bilirler asla okutucak güçleri yok islerine gelmiyor çünkü

benim bir tane görüştüğüm vardı üniversitede. mezun olunca aileme söyledim. ama oda aynı bölümden ve atanamamıştı yinede evlenicektik. ailem mani oldu çocuk benden ayrıldı. şimdi evlenmiş onu görüncede kahroluyorum. sanırım bizim huzur bulmamız için ya ölmemiz ya da evlenmemiz gerek

Benimki de sırf dengesiz ailem yüzünden beni terk etti çünkü o okuyordu mezun olucakti ben ise öylece evde oturiyorxum

durumumuz çok zor ben müslümanlıktanda soğudum bu yüzen biliyomusun

diyorumki ben neden bu berbat hayat için tanrıya şükrediyim. sağlığım bile kalmadı genç yaşta her yerim ağrıyor sürekli egzama oluyorum stresten mide krampları oluyor

Aynısını yaşıyorum bir de şey durumu var çevre sürekli şey der sabret işte yok böyle olmayanlar var şükret yok güzel şeyler gelicek yahu ne zaman neyine sukredicem

ben dinsizleştim valla hiç umursamıyorum dua falanda etmiyorum zaten ne istesem olmuyo.

o yüzden ölümdende hiç kormuyorum tanrıdanda hiç korkmuyorum sanki dünyada 26 sene boş boş dursun diye yollanmışım gibi hissediyorum