Gecelerin dili olsaydı ne derdi?

Belki geceler bize karanlığın güzelliğini, yıldızların ışığını, ayın büyüsünü anlatırdı. Belki geceler bize sessizliğin huzurunu, rüyaların sırrını, uyumanın önemini öğretirdi. Belki geceler bize hayatın zorluklarına karşı umutlu olmayı, sevdiklerimize değer vermeyi, yarına hazırlanmayı hatırlatırdı. Ya da belki geceler bize hiçbir şey demezdi, sadece dinlerdi.

Gecelerin dili varsa eğer

Söyler mi bize gizli hevesler

Anlatır mı bize korku ve sevgi

Dinler mi bize dert ve neşe

Gecelerin dili varsa eğer

Gösterir mi bize yıldızlı gökler

Ay ışığıyla yolları aydınlatır

Rüzgarla saçlarımızı okşar

Gecelerin dili varsa eğer

Öğretir mi bize huzur ve rüya

Uykuyla bedenimizi dinlendirir

Hayal kurmamızı sağlar

Gecelerin dili varsa eğer

Hatırlatır mı bize umut ve sevgi

Yarına hazırlanmamızı ister

Sevdiklerimize sarılmamızı söyler

Umarım beğenirsin.

O, karanın ve denizin karanlıklarında gideceğiniz yolu bulasınız diye yıldızları sizin için var edendir. Biz hikmetlerini bilecek bir topluluk için, gerçeğin işaret ve delillerini işte bu şekilde detaylarıyla açıklıyoruz. (En' * , 97. ayet)