Bu hayatta en çok kimin için fedakarlık yaptınız?

Arkadaş sandığım bir yılan için fedakarca davranışlarım oldu, değmezmiş, yazık kendisi bile kendisine öyle değer vermedi, o kadar iyiliğime rağmen nankörlükler yaptı bana, herkesi bana karşı doldurdu, daha fazlasını istedi hep benden, kendisi serçe parmağını dahi kımırdatmazken. Tüm iyiliklerime rağmen, alttan alışlarıma rağmen hep bilendi bana, sinsi sinsi soktu beni lakin bana yaptığı yamukluklarında bedelini ödedi, ilahi adalet işte, kalbini ekmeğini yesin kazuret. Kurtuldum ondan, ben onu hiçbir vakit sevmedim, insan kendine eziyet edeni sevebilir mi, sevemez, sevdiğini sanar, belki bağlanır, aslında bağlı olduğu mazisidir, tanıdığı mazisi. Ben onu sevdiğimi de sanmadım, bal gibi de biliyordum onu sevmediğimi, fedakarlık yaptım, sabrettim, tepiği de atıp kurtuldum, şimdi kendi başını yesin irin, sinsi yılan. Onsuz hayat çok güzel, keyif dolu, fedakarlık yaptıysam da ne olmuş yani, ne eksilmiş benden, hiçbir şey eksilmesi, hepsi de yüzümün gözümün sadakası olsun, şimdi lokum gibi bir hayatım var, arada bir yine maziyi yad ediyorum lakin genel olarak her şey yolunda. Ne oldu tecrübe edindim, kimseye hakettiğinden fazla değer vermiyorum, kutsal görmüyorum kimseyi, hayatımın merkezine kendimi koydum, bence herkes bunu yapmalı ve o şeytan sayesinde ufacık kötülükleri görmezden geliyorum, takmıyorum da, o şeytan sinsi bana takmamayı öğretti, bu ne ki demeyi öğretti, fedakarlıklar da karşılıklı olmalı, başkasına hizmet etmek için programlanmadım.

Maalesef ki hayatıma ilk giren kişiye yaptım zaten başka da kimseye güvenmedim ve kimseyi de almadım hayatımdan içeri. Genç kardeşlerim size tavsiyem önce ailenize ve kendinize yatırım yapın kendinizi geliştirmek için birşeyler feda edin. Sonra zaten zaman size asıl yatırımı ve fedakarlığı yapacağınız kişiyi getirir.