Susmayı biliyor musunuz? Yoksa ben sessiz kalamam diyenlerden misiniz?

Evet, susmayı biliyorum. Yorulunca görmekten; Samimiyetsizlikleri, sahtelikleri. Sükutu nakışlayıp üzerime, görmedim, duymadım, bilmiyorum 'u oynuyorum. Çünkü;🌹Settar Olanın hatırı var üzerimde. Çok yüzsüzün, Çok ağır imtihanlarından geriye kalan"izlerin" Yükü var üzerimde yorgunum! Bende bana ait, sustuklarımı, yaşadıklarımı bağır (an) bir tek g (öz) lerim kaldı"🤷🏻‍♀️

Aslında insan konuşmadan önce düşünmeli!

Gönül almayı bilmek , kimseyi incitmeden sözlerini seçerek konuşmak ne kadar kıymetli birşeymiş eskilerde. Herkes her şeyi o zaman da bilirdi ama karşısındaki kişiyi incitmemek adına susmayi da bilirdi. Oysa şimdi öyle mi?

Herkes her şeyi soyleyebilme patavatsızlıgını açık sözlülük olarak tanımlıyor. En acımasız sözleri sarf edip; Sonra da "Ah canım dost acı söyler diyor" evet dost acı söyler doğru ama açıtmadan söyler. Gerekiyorsa söyler. Bazen sadece bir dost bizi sezsizce yargılamadan dinlesin, anlasın isteriz. Bazen de hiç söz söylemesin sadece sıcak bir tebessüm ya da sarılma bekleriz. O zaman her şey kelimelere ihtiyaç duymadan anlaşılır aslinda. "Üzülme, seni anlıyorum, geçecek, iyileseceksin" der bakışları bize. İlla ki konuşmak gerekiyorsa, sessizliği bozmak istiyorsan, öyle bir şeyler konuş ki, hem kimsenin canını acıtmasın hem de bozduğun sessizliğe değsin. Öyle cümlelerin olsun ki herkes seni dinlesin. Sen konuştuğun zaman dinleyecek insan sayısı çoğalsın. Sözlerin bir anlam ifade ediyorsa, kimseyi incitmeyecekse, konuş. Yoksa konuşmuş olmak için konuşmanın, gereksiz sözler sarf etmenin, kimse için bir anlamı yok!

Susmayı bilmek kadar sukünetin değerini de bilmek gerek. Bazı kişiler bir tartışmada, konuşmada susan kişiyi "bak nasıl da susturdum ama 😏" kibrine düşerek yorumluyor. Oysa o edebinden, üslubunu ve kendini kaybetmemek için susmuş oluyor. Konuşmayı seven biriyim ama son zamanlarda suskunlaştım. Sabrım taşsa bile en fazla karşı tarafı geçiştiriyorum. Her daim, her olaya susulmaz elbette ama bunun yerini bilmek de hayati önem taşıyor diyebilirim.

Bilmezdim. Öğrendim. İçine içine konuşmayı öğrenince başkalarına karşı susmak, sabretmek daha kolay oluyor. En iyi dinleyici insanın aklıdır, kalbidir.