Sabırlı bir insan olduğunuzu düşünüyor musunuz?

Mazideki hırçın, aceleci yanlarımdan kalan tortularım halen devam etse de sabır duygum da gelişti, hayatın içinde insan sabretmeyi de öğreniyor, maziye bakıyorum da sabretmemem kişilere, olaylara sabretmişim, aslında sabır da değildi adı, korkaklıktı, ezberi bozmaktan korkmak, her sessizliğin, sineye çekişin adı sabır olmuyor bazen. Aslında hiç sabırlı değilim, hâlâ da tezcanlıyım, panik bir kişiliğim lakin sabretmek zorunda kalabiliyorum bazen, bağırsam çağırsam neye yarar, bazen insan eşek gibi sabretmek zorunda kalıyor, içinde fırtınalar kopmasına rağmen, kendini bir yerlerden atmak istemesine rağmen, sessiz çığlıklardır sabır, bazen de derin bir keşkedir, hapsolmaktır, sıkışmak, sıkılmak, bunalmak, oflayış, dişini sıkmak, başının zonklaması, zaaflarına yenik düşmemek için gösterdiğin irade lakin pes etmemektir sabır. Aynı zamanda emek vermektir sabır, yorulsanda emek vermeye devam etmek, neticede her şey sabır sonucu ortaya çıkıyor, insanın yediği yemek, aldığı ücret, hepsi sabır sonucu geliyor, sabrın mükafatı ise kimi zaman; ödenen faturalar, emeklilik, mutluluktan ağlayış oluyor lakin zor iş sabretmek, içten içe küfrederken sabretmek zor iş. Sabrın sonu da her zaman sabretmek olmuyor, insan neye de sabrettiğini bilmeli, bazen sabrın sonu travmalar olabiliyor, terapi almak olabiliyor, herkese sabredilmez, zorunluluk yoksa sabredilmez, karşılığında göreceğin güzellikler yoksa sabredilmez. Bazen babama sabrediyorum, çok seviyorsam sabrediyorum, kimseye muhtaç olmamak için sabrediyorum, sabretmek zorundayım çünkü istikbalim için.

Oyle seyler geldi ki su dunya kosturmasinda basima.. Daha yasayamam, bu aciya, bu ayrılığa katlanam dediğim o kadar an oldu ki.. Gunes bir daha doğmaz dediğim, bir daha gülemem dedigim, daha acikamam dedigim.. Ama hala ayaktayım, hala gunes doğuyor, hala gülüyor ve acıkıyorum.. Yeniden en başından başlamak için bir neden bulabiliyorsam hala hayata karşı oldukça sabırlı olduğumdan. Yaratıcının vermiş olduğu sabrıma hep şükrediyorum..