İnsanlar için hep arka planda olan kişi?

Hem arkadaşlık ilişkilerim olsun hemde aşk ilişkileri olsun hep görülmeyen kişi oldum. Mesela bir arkadaş grubu düşünün varlığım sadece kimse olmadığında ortaya çıkıyor ama birileri varsa yüzüme bile bakmıyorlar. Hiçbir zaman birinin en yakın arkadaşı olmadım. Hep sadece yalnız kalınınca gelinen kişi oldum. Aşk konusunda zaten kimse bana ö gözle bakmadı bile. Erkekler zaten samimiyet bile kurmuyor merhaba merhabadan ilerisi yok. Olsa bile knk kardeş arkadaş gözüyle bakıyorlar. Bu iki durum gerçekten beni çok üzüyor. Sürekli kendimi eleştiriyorum. Benim eksiğim ne ki sürekli bunu yaşıyorum. Onların neyi benden fazla ki hep diğerleri seçiliyor. Kötü bir insanda değilim ki neden hep bunu yaşıyorum ben? Veya bu durumdan nasıl kurtulurum bilen var mı?