Herkesin mışıl mışıl uyuduğu saatlerde ağladınız mı hiç?

Yaptım, yapıyorum.

Kalbim ağrıyor, her geçen gün ölüme daha da yaklaştığımı hissediyorum ama asla ölmeyecekmişim gibi, öyle bir azap. Gün geçtikçe eriyorsun, insanların mutluluğu, kahkahaları arasında kendini adeta bir ruh gibi hissediyorsun, varlığını sorguluyorsun. Amaçsızca, çaresizce yaşamaya devam ediyorsun. Gittiği yere kadar.

Herkesin mışıl mışıl uyuduğu saatlerde ağladınız mı hiç?
Cevapla